-
1.
lotn. żegl. członek załogi statku lub samolotu, którego praca polega na prowadzeniu obiektu do określonego celu -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport powietrzny
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport wodny -
- główny nawigator
- nawigator na statku
-
Mąż Grażyny, Włodek, był nawigatorem na statku i dużo czasu spędzał na morzu.
źródło: NKJP: Barbara Jakubowska: Jak mądrze kochać dzieci, 2001
Mietek był lotnikiem - nawigatorem - i w trzydziestym dziewiątym roku odleciał na Zachód z niedobitkami naszych sił powietrznych.
źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, 1997
W miarę rozwoju elektroniki nawigatorzy na statkach morskich otrzymywali do dyspozycji kolejne rodzaje zobrazowań, coraz bardziej przydatne do oceny sytuacji.
źródło: NKJP: Zbigniew Czekała: Parada radarów, 1999
Pomoce nawigacyjne — to wydawnictwa książkowe; zawierające opisy mórz i oceanów, spisy latarni, roczniki astronomiczne, tablice pływów itp. Wszystko to służy nawigatorom do odpowiedniego wyboru drogi, by dojść bezpiecznie do „portu docelowego”.
źródło: NKJP: Karol Olgierd Borchardt: Szaman morski, 1985
Już na jednym z pierwszych wykładów oficer prowadzący oznajmił nam, że nigdy z nas żadnych nawigatorów nie będzie, bo to są lata pracy i nauki, żeby wziąć na siebie odpowiedzialność za ludzi przecinających powietrze z coraz większymi przecież prędkościami.
źródło: NKJP: Robert Wawrzeń: Nawigator w dwa miesiące, Gazeta Wyborcza, 1997-06-17
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. nawigator
nawigatorzy
ndepr nawigatory
depr D. nawigatora
nawigatorów
C. nawigatorowi
nawigatorom
B. nawigatora
nawigatorów
N. nawigatorem
nawigatorami
Ms. nawigatorze
nawigatorach
W. nawigatorze
nawigatorzy
ndepr nawigatory
depr -
ang. navigator
fr. navigateur
niem. Navigator
z łac. nāvigator 'żeglarz'