-
1.
osoba, która pracuje w jakiejś instytucji, wykonując czynności pomocnicze, głównie dbając o porządek organizacyjny -
W odniesieniu do kobiet używa się wyrazu woźna.
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Praca
zawody -
synonimy: pedel
-
- szkolny, uniwersytecki; emerytowany woźny; woźny oddziałowy
- woźny szkoły
- woźny w szkole
- woźny i konserwator, woźny i sprzątaczki
- pan woźny
- mieszkanie, pomieszczenie dla woźnego
- polecić coś woźnemu
- pracować jako woźny
-
O godzinie 15 woźny wygania ostatnich uczniów z terenu i zakłada na bramę łańcuch z dwukilogramową kłódką.
źródło: NKJP: Wojciech Staszewski: Wroga szkoła, Gazeta Wyborcza, 1994-11-09
[...] sprzątanie klasy kuleje. Niby należy do woźnego, który sprząta urząd gminny, to znaczy do pana Kropy, ale ten czuje się wyłącznie funkcjonariuszem gminnym, a szkołę traktuje z góry.
źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1997
Nie boi się pani? - zagadnął stary woźny Muzeum Narodowego w Krakowie zaglądając podczas nocnego obchodu do gabinetu, w którym czuwała najmłodsza z pracownic, dyplomantka historii sztuki.
źródło: NKJP: Muzeum z duchami, Dziennik Polski, 1998-04-10
Jedyne, co zapamiętałam [...], to byli dwaj woźni, pilnujący sali, stali w kącie, koło kontaktów elektrycznych.
źródło: NKJP: Anna Kowalska: Dzienniki 1927-1969, 2008
Wewnątrz gęstniała kolejka do woźnych, pilnie sprawdzających zaproszenia [...].
źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Excentrycy, 2007
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. woźny
woźni
ndepr woźne
depr D. woźnego
woźnych
C. woźnemu
woźnym
B. woźnego
woźnych
N. woźnym
woźnymi
Ms. woźnym
woźnych
W. woźny
woźni
ndepr woźne
depr -
Od: czasownika wieźć / wozić (z regularną wymianą samogłoski -e- : -o-) z przyrostkiem -ny (< *-ьnъ).