-
3.
w dawnej Polsce urzędnik sądowy niższego szczebla, zajmujący się ogłaszaniem dekretów sądowych, wręczaniem pozwów oraz wykonujący inne czynności pomocnicze -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
sąd
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Dawniej woźny wywoływał sprawy z wokandy, uciszał salę i nosił wezwania.
źródło: NKJP: Kłopoty ze zwrotką, Dziennik Polski, 2003-07-26
W ówczesnych sądach brakowało oskarżycieli publicznych. Sporadycznie prokuratorzy występowali tylko w sądach miejskich. W prawie każdym sądzie był woźny, w sądach żydowskich nazywany szkolnikiem.
źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych, 2005
Najwyższą warstwę palestrantów stanowili [...] woźni i instygatorzy trybunalscy (policja trybunalska) [...].
źródło: NKJP: Urszula Augustyniak: Historia Polski 1572-1795, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. woźny
woźni
ndepr woźne
depr D. woźnego
woźnych
C. woźnemu
woźnym
B. woźnego
woźnych
N. woźnym
woźnymi
Ms. woźnym
woźnych
W. woźny
woźni
ndepr woźne
depr -
Od: czasownika wieźć / wozić (z regularną wymianą samogłoski -e- : -o-) z przyrostkiem -ny (< *-ьnъ).