ustrzelić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

strzelając z broni, trafić i zabić człowieka lub zwierzę

[ustszelić] lub pot. [usczszelić], lub pot. [uszczszelić]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Bieg życia

śmierć

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Wojsko i wojna

broń

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

hiperonimy:

zastrzelić

myśliwy ustrzelił
ustrzelić bandytę, cywila, żołnierza; bażanta, dzika, jelenia, kuropatwę, odyńca, wilka, zająca; zwierza, zwierzę, zwierzynę
ustrzelić z dubeltówki, z kuszy, z łuku, z wiatrówki

	[...] podczas swego pierwszego hubertusa ustrzelił okazałego, ważącego 130 kg odyńca. źródło: NKJP: Jacek Sadkowski: Mniej zwierzyny i tradycji, Kurier Powiatu Kwidzyńskiego, 1998-11-27
	Trzysta sztuk rogaczy ustrzelili myśliwi na terenie nadleśnictwa [...]. źródło: NKJP: Robert Domżał: Blisko Poznania, Gazeta Poznańska, 2005-10-19
	No, w każdym razie dobrze się stało, że nie został żołnierzem, o czym myślał, bo pewnie szybko by go ustrzelili w jakimś okopie i nigdy by nie napisał tego, co napisał. źródło: NKJP: Jolanta Ciosek: On zawsze jest blisko swoich bohaterów, Dziennik Polski, 2008-10-25
	Szwagier o mało nie ustrzelił mnie na polowaniu, kula przeszła mi tak blisko ucha, że przez godzinę nie słyszałem. źródło: NKJP: Beata Jajkowska: Ocieram się o śmierć, Dziennik Bałtycki, 2004-06-19
	Warszawiak poluje na kaczki na Mazurach. Udało mu się ustrzelić jedną na polu należącym do najbogatszego we wsi chłopa. źródło: NKJP: Prawdziwa cnota krytyk się nie boi, CKM, 2001

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ustrzeliłem +(e)m ustrzelił	ustrzeliłam +(e)m ustrzeliła	ustrzeliłom +(e)m ustrzeliło	ustrzeliliśmy +(e)śmy ustrzelili	ustrzeliłyśmy +(e)śmy ustrzeliły
2 os.	ustrzeliłeś +(e)ś ustrzelił	ustrzeliłaś +(e)ś ustrzeliła	ustrzeliłoś +(e)ś ustrzeliło	ustrzeliliście +(e)ście ustrzelili	ustrzeliłyście +(e)ście ustrzeliły
3 os.	ustrzelił	ustrzeliła	ustrzeliło	ustrzelili	ustrzeliły

bezosobnik: ustrzelono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ustrzelmy
2 os.	ustrzel	ustrzelcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ustrzeliłbym bym ustrzelił	ustrzeliłabym bym ustrzeliła	ustrzeliłobym bym ustrzeliło	ustrzelilibyśmy byśmy ustrzelili	ustrzeliłybyśmy byśmy ustrzeliły
2 os.	ustrzeliłbyś byś ustrzelił	ustrzeliłabyś byś ustrzeliła	ustrzeliłobyś byś ustrzeliło	ustrzelilibyście byście ustrzelili	ustrzeliłybyście byście ustrzeliły
3 os.	ustrzeliłby by ustrzelił	ustrzeliłaby by ustrzeliła	ustrzeliłoby by ustrzeliło	ustrzeliliby by ustrzelili	ustrzeliłyby by ustrzeliły

bezosobnik: ustrzelono by

bezokolicznik: ustrzelić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ustrzeliwszy

gerundium: ustrzelenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: ustrzelony

+

ustrzelić

+

KOGO/CO

Zob. strzelić