porozrzucać (ulotki) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

rzucając, umieścić w przypadkowych miejscach jedno po drugim

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości przestrzeni

ułożenie względem siebie

hiperonimy:

rozrzucić

	Agenci OUN także nie próżnowali, zdołali pod Jasną Górą porozrzucać ulotki [...]. źródło: NKJP: Jacek Hugo-Bader: Tytan, apostoł prawdy, duch dziejów, legenda - to o sobie, a o innych: esesman, komunistyczny..., Gazeta Wyborcza, 1996-12-20
	Wyłamali kasę pancerną w gabinecie dyrektora, porozrzucali różne dokumenty, prawdopodobnie szukali klucza do pracowni. źródło: NKJP: A.N.: Pławno Złodzieje komputerów, Gazeta Radomszczańska, 2009-01-21
	W kuchni panował nieopisany bałagan. Ktoś porozrzucał przedmioty poustawiane na stole i szafkach. źródło: NKJP: Mariusz Kaszyński: Rytuał, 2008
	Wszystkie drzwi i okna są pootwierane. Wychodząc z domu, nie zabezpieczyłem ich i zimny wiatr pootwierał okna i porozrzucał papiery z biurka po całym pokoju. źródło: NKJP: Aleksandra Wysocka-Zańko: Lekcja uważności, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2009-08-11
	Jedynie zapach benzyny unosił się jeszcze w powietrzu, a porozrzucane na trawnikach puszki po oleju, powiewające flagi i reklama olsztyńskich opon przypominały, że trwa jednak rajd. źródło: NKJP: Janusz Płoński, Maciej Rybiński: Góralskie tango, 1978

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	porozrzucałem +(e)m porozrzucał	porozrzucałam +(e)m porozrzucała	porozrzucałom +(e)m porozrzucało	porozrzucaliśmy +(e)śmy porozrzucali	porozrzucałyśmy +(e)śmy porozrzucały
2 os.	porozrzucałeś +(e)ś porozrzucał	porozrzucałaś +(e)ś porozrzucała	porozrzucałoś +(e)ś porozrzucało	porozrzucaliście +(e)ście porozrzucali	porozrzucałyście +(e)ście porozrzucały
3 os.	porozrzucał	porozrzucała	porozrzucało	porozrzucali	porozrzucały

bezosobnik: porozrzucano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		porozrzucajmy
2 os.	porozrzucaj	porozrzucajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	porozrzucałbym bym porozrzucał	porozrzucałabym bym porozrzucała	porozrzucałobym bym porozrzucało	porozrzucalibyśmy byśmy porozrzucali	porozrzucałybyśmy byśmy porozrzucały
2 os.	porozrzucałbyś byś porozrzucał	porozrzucałabyś byś porozrzucała	porozrzucałobyś byś porozrzucało	porozrzucalibyście byście porozrzucali	porozrzucałybyście byście porozrzucały
3 os.	porozrzucałby by porozrzucał	porozrzucałaby by porozrzucała	porozrzucałoby by porozrzucało	porozrzucaliby by porozrzucali	porozrzucałyby by porozrzucały

bezosobnik: porozrzucano by

bezokolicznik: porozrzucać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: porozrzucawszy

gerundium: porozrzucanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: porozrzucany

+

porozrzucać

+

CO[sub]pl[/sub] + (GDZIE)

Zob. rzucić