tygodnik - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.a

czasopismo ukazujące się raz w tygodniu

Używane w tytułach czasopism, np. „Tygodnik Powszechny”, „Tygodnik Podhalański”.

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Środki masowego przekazu

prasa

hiperonimy:

czasopismo
periodyk
pismo

konkurencyjny, nasz; amerykański, niemiecki, polski, warszawski; lokalny, regionalny; anglojęzyczny; ilustrowany, kolorowy; artystyczny; czołowy, poczytny, popularny, poważny, prestiżowy, znany; opiniotwórczy; liberalny, opozycyjny, podziemny, prawicowy tygodnik; tygodnik literacki, muzyczny, społeczno-kulturalny, społeczno-polityczny; informacyjny, kulturalny, naukowy, satyryczny
tygodnik "Gość Niedzielny", "Przyjaciółka", "Śląsk"
tygodnik dla chłopców, dla gospodyń, dla pań...
tygodniki i miesięczniki; gazety i tygodniki, dzienniki i tygodniki
czytelnik, wydawca; łamy, strona; egzemplarz, numer; publikacja; nakład tygodnika
felieton do tygodnika
artykuł, notatka; rubryka w tygodniku
tygodnik ukazuje się, wychodzi
redagować, wydawać tygodnik
dowiedzieć się czegoś/o czymś/że coś z tygodnika
ogłosić, wydrukować coś; ukazać się w tygodniku; opisany, opublikowany, zamieszczony w tygodniku

Rozmowa ukazała się w opiniotwórczym tygodniku [...].

źródło: KWSJP: Jarosław Józef Szczepański: Górnik polski, 2005

Charakter ponadregionalny mają: miesięcznik „Śląsk”, tygodnik katolicki „Gość Niedzielny”, tygodnik „Panorama”, dziennik „Sport” [...].

źródło: KWSJP: Lech Szaraniec: Górny Śląsk, 1997

Opowiadania drukowane były na łamach tygodnika, a teraz ukazują się w książce „Wszystkie dni lata”.

źródło: KWSJP: Zdzisław Pietrasik: W księgarni, prasa, 2005

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3