pokuta

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. skrucha

  • Definicja

    2.

    w religii chrześcijańskiej: skrucha polegająca na uznaniu własnych grzechów i okazaniu chęci poprawy w celu pojednania się z Bogiem
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    sakramenty i obrzędy religijne

  • Połączenia
    • prawdziwa, szczera pokuta
    • pokuta i nawrócenie, pokuta i pojednanie, pokuta i poprawa, pokuta i post, pokuta i przebaczenie, pokuta i przemiana, pokuta i umartwienie; grzech i pokuta, modlitwa i pokuta
    • gest, symbol, znak pokuty
    • nawoływać, wezwać /wzywać kogoś do pokuty
    • nawrócić się poprzez pokutę
  • Cytaty

    Papież wezwał wiernych do pokuty i nawrócenia.

    źródło: NKJP: (PAP): Budzenie sumień, Dziennik Polski -- Świat, 2000-03-09

    Wielki Post - czas pokuty. [...] Czas pokuty służy temu, żeby człowiek sobie uświadomił, jak daleko odszedł od swojego ideału i żeby zatęsknił za pięknem swojego człowieczeństwa, by wrócił do swojej pierwotnej świętości.

    źródło: NKJP: Przykazania kościelne (10), Dziennik Polski -- Magazyn, 200

    Powstrzymanie się od spożywania potraw mięsnych, bez ograniczeń ilościowych, obowiązuje wiernych w każdy piątek. Ten dzień, a także okres Wielkiego Postu, są równocześnie dniami pokuty.

    źródło: NKJP: Nowa wersja przykazań, Dziennik Polski - Małopolska, 2003-11-04

    Kapłani posypią głowy wiernych popiołem, aby przypomnieć, że człowiek z prochu powstał i w proch się obróci. Popiół symbolizuje również obietnicę życia wiecznego dla tych, którzy nawrócą się poprzez pokutę.

    źródło: NKJP: (G): Pokuta i post, Dziennik Polski - Kraj, 2003-03-05

    – Panie, Ty wszystko wiesz, Ty znasz nasze grzechy, udziel nam łaski prawdziwego nawrócenia. – Wzbudź w nas ducha prawdziwej pokuty i umocnij nasze postanowienia.

    źródło: NKJP: Tadeusz Loska SJ: Wszystkie moje źródła są w Tobie : nabożeństwa eucharystyczne : godziny święte-spotkania modlitewne, 1999
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. pokuta
    		 pokuty
    D. pokuty
    		 pokut
    C. pokucie
    		 pokutom
    B. pokutę
    		 pokuty
    N. pokutą
    		 pokutami
    Ms. pokucie
    		 pokutach
    W. pokuto
    		 pokuty

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Pochodzenie

    st.czes. 'kara, wymierzenie kary; kara pieniężna, grzywna; procent, zysk'

    Forma staroczeska jest rzeczownikiem odczasownikowym od st.czes. pokutiti 'ukarać, wymierzyć karę'