pokutować - Wielki słownik języka polskiego PAN

5.

trwać jako coś nieaktualnego, co już dawno powinno się zmienić albo zniknąć

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

mit, model, pogląd, przekonanie, stereotyp pokutuje
pokutować do dzisiaj, do dziś;
pokutować od lat;
pokutować u nas;
pokutować w narodzie, w (naszym) społeczeństwie, w opinii publicznej, w świadomości (społeczeństw; społecznej...); w Polsce, w USA
ciągle, często, dalej, długo pokutować

	Najwyraźniej w Jacksonville, podobnie jak w Łomży, pokutowało jeszcze przekonanie, dawno już skompromitowane w Nowym Jorku, że “jak chłop bije, to znaczy kocha”. źródło: NKJP: Piotr Niklewicz: Niezwykła kariera Antoniego K, 2006
	Przez wiele lat pokutował w USA negatywny stereotyp Polaka: brudasa, pijaka i złodzieja. źródło: NKJP: Walczę ze słabościami, Dziennik Polski - Pejzaż, 2003-04-12 -
	Przez wieki pokutował pogląd, że to Żydzi są odpowiedzialni za śmierć Jezusa? źródło: NKJP: Komu zależało na śmierci Jezusa?, Dziennik Polski - Kraj, 2000-04-21
	Przemawiająca do wyobraźni teoria katastrof geologicznych długo pokutowała w naukach przyrodniczych. źródło: NKJP: Jacek Jania: Zrozumieć lodowce, 1988
	[...] w Polsce ciągle jeszcze pokutują stare wzorce, jak np. definicja polityki, określanej jako działania mające na celu zdobycie lub utrzymanie władzy. źródło: NKJP: Prawość przeciw korupcji, Dziennik Polski - Podkarpacie, 2003-11-22

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokutowałem +(e)m pokutował	pokutowałam +(e)m pokutowała	pokutowałom +(e)m pokutowało	pokutowaliśmy +(e)śmy pokutowali	pokutowałyśmy +(e)śmy pokutowały
2 os.	pokutowałeś +(e)ś pokutował	pokutowałaś +(e)ś pokutowała	pokutowałoś +(e)ś pokutowało	pokutowaliście +(e)ście pokutowali	pokutowałyście +(e)ście pokutowały
3 os.	pokutował	pokutowała	pokutowało	pokutowali	pokutowały

bezosobnik: pokutowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę pokutował będę pokutować	będę pokutowała będę pokutować	będę pokutowało będę pokutować	będziemy pokutowali będziemy pokutować	będziemy pokutowały będziemy pokutować
2 os.	będziesz pokutował będziesz pokutować	będziesz pokutowała będziesz pokutować	będziesz pokutowało będziesz pokutować	będziecie pokutowali będziecie pokutować	będziecie pokutowały będziecie pokutować
3 os.	będzie pokutował będzie pokutować	będzie pokutowała będzie pokutować	będzie pokutowało będzie pokutować	będą pokutowali będą pokutować	będą pokutowały będą pokutować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pokutujmy
2 os.	pokutuj	pokutujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pokutowałbym bym pokutował	pokutowałabym bym pokutowała	pokutowałobym bym pokutowało	pokutowalibyśmy byśmy pokutowali	pokutowałybyśmy byśmy pokutowały
2 os.	pokutowałbyś byś pokutował	pokutowałabyś byś pokutowała	pokutowałobyś byś pokutowało	pokutowalibyście byście pokutowali	pokutowałybyście byście pokutowały
3 os.	pokutowałby by pokutował	pokutowałaby by pokutowała	pokutowałoby by pokutowało	pokutowaliby by pokutowali	pokutowałyby by pokutowały

bezosobnik: pokutowano by

bezokolicznik: pokutować

imiesłów przysłówkowy współczesny: pokutując

gerundium: pokutowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: pokutujący

Rz nieżywotny

+

pokutować

+

GDZIE

Zob. pokuta