-
2.
nieodpowiedzialne polityczne działanie, prowadzące do konfliktu -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
działalność polityczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
stosunki międzynarodowe -
- polityczna, wojenna; czeczeńska, gruzińska; awantura; nieodpowiedzialne; niepotrzebne awantury; awantura sejmowa
- awantura trwa, wybucha
- wdać się / wdawać się w awanturę
-
W grudniu 1979 r. sowiecka armia wkracza do Afganistanu. W styczniu 1980 r. Horn udziela wywiadu węgierskiej TV, w którym daje do zrozumienia, że Budapeszt dystansuje się od afgańskiej awantury Moskwy.
źródło: NKJP: Wojciech Maziarski: Gyula Horn, Gazeta Wyborcza, 1995-03-31
Spór o wody Eufratu z Ankarą mógł się z łatwością przekształcić w jeszcze jedną awanturę wojenną na Bliskim Wschodzie.
źródło: NKJP: Roman Frister: Tygrys w różowych okularach, Polityka, 2005-03-12
[...] wydaje się, że Moskwa gorączkowo zastanawia się, jak wybrnąć - przy jak najmniejszych kosztach - z czeczeńskiej awantury.
źródło: NKJP: Bartosz Węglarczyk: Czeczenia, Gazeta Wyborcza, 1994-12-17
[...] w tym szczęśliwym kraju przez cały szesnasty wiek trwały straszliwe polityczne awantury. I nieustannie słychać było wielki krzyk i wrzask wydobywający się z sejmu i z sejmików.
źródło: NKJP: Jarosław Marek Rymkiewicz: Rozmowy polskie w latach 1995-2008, 2009
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. awantura
awantury
D. awantury
awantur
C. awanturze
awanturom
B. awanturę
awantury
N. awanturą
awanturami
Ms. awanturze
awanturach
W. awanturo
awantury
-
fr. aventure 'zaskakujące zdarzenie; przygoda'