awantura

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. wojenna

  • 2.

    nieodpowiedzialne polityczne działanie, prowadzące do konfliktu
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Funkcjonowanie państwa

    działalność polityczna


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Funkcjonowanie państwa

    stosunki międzynarodowe

    • polityczna, wojenna; czeczeńska, gruzińska; awantura; nieodpowiedzialne; niepotrzebne awantury; awantura sejmowa
    • awantura trwa, wybucha
    • wdać się / wdawać się w awanturę
  • W grudniu 1979 r. sowiecka armia wkracza do Afganistanu. W styczniu 1980 r. Horn udziela wywiadu węgierskiej TV, w którym daje do zrozumienia, że Budapeszt dystansuje się od afgańskiej awantury Moskwy.

    źródło: NKJP: Wojciech Maziarski: Gyula Horn, Gazeta Wyborcza, 1995-03-31

    Spór o wody Eufratu z Ankarą mógł się z łatwością przekształcić w jeszcze jedną awanturę wojenną na Bliskim Wschodzie.

    źródło: NKJP: Roman Frister: Tygrys w różowych okularach, Polityka, 2005-03-12

    [...] wydaje się, że Moskwa gorączkowo zastanawia się, jak wybrnąć - przy jak najmniejszych kosztach - z czeczeńskiej awantury.

    źródło: NKJP: Bartosz Węglarczyk: Czeczenia, Gazeta Wyborcza, 1994-12-17

    [...] w tym szczęśliwym kraju przez cały szesnasty wiek trwały straszliwe polityczne awantury. I nieustannie słychać było wielki krzyk i wrzask wydobywający się z sejmu i z sejmików.

    źródło: NKJP: Jarosław Marek Rymkiewicz: Rozmowy polskie w latach 1995-2008, 2009

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. awantura
    awantury
    D. awantury
    awantur
    C. awanturze
    awanturom
    B. awanturę
    awantury
    N. awanturą
    awanturami
    Ms. awanturze
    awanturach
    W. awanturo
    awantury
  • fr. aventure 'zaskakujące zdarzenie; przygoda'