zapanować (na boisku) - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

zdobyć przewagę w jakiejś sytuacji

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Sport

czynności związane ze sportem

Potem wkradła się jednak nerwowość w szeregi gości, a od 70 minuty wyciążanie całkowicie zapanowali na boisku.

źródło: NKJP: Klasa C, Dziennik Polski - Kraków, 2000-05-24

Pierwsza połowa kosztowała gospodarzy wiele sił, dlatego po zmianie stron lepsza kondycyjnie i motorycznie Wisła zapanowała na boisku.

źródło: NKJP: Znów wielkie rozczarowanie, Dziennik Polski - Sport, 2003-09-08

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zapanowałem +(e)m zapanował	zapanowałam +(e)m zapanowała	zapanowałom +(e)m zapanowało	zapanowaliśmy +(e)śmy zapanowali	zapanowałyśmy +(e)śmy zapanowały
2 os.	zapanowałeś +(e)ś zapanował	zapanowałaś +(e)ś zapanowała	zapanowałoś +(e)ś zapanowało	zapanowaliście +(e)ście zapanowali	zapanowałyście +(e)ście zapanowały
3 os.	zapanował	zapanowała	zapanowało	zapanowali	zapanowały

bezosobnik: zapanowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zapanujmy
2 os.	zapanuj	zapanujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zapanowałbym bym zapanował	zapanowałabym bym zapanowała	zapanowałobym bym zapanowało	zapanowalibyśmy byśmy zapanowali	zapanowałybyśmy byśmy zapanowały
2 os.	zapanowałbyś byś zapanował	zapanowałabyś byś zapanowała	zapanowałobyś byś zapanowało	zapanowalibyście byście zapanowali	zapanowałybyście byście zapanowały
3 os.	zapanowałby by zapanował	zapanowałaby by zapanowała	zapanowałoby by zapanowało	zapanowaliby by zapanowali	zapanowałyby by zapanowały

bezosobnik: zapanowano by

bezokolicznik: zapanować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zapanowawszy

gerundium: zapanowanie

Rz osobowy

+

zapanować

+

GDZIE

Zob. panować