wysuszyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

pozbawić coś wody, poddając działaniu wysokiej temperatury lub wiatru albo przecierając czymś, co chłonie wilgoć

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

stan skupienia, trwałość materii

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Ubranie

czynności, przedmioty i osoby związane z robieniem i noszeniem ubrań

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Jedzenie i jego przygotowanie

czynności związane z przyrządzaniem jedzenia

wiatr wysuszył; słońce wysuszyło
wysuszyć drewno, zboże; pranie, ubranie, włosy
wysuszyć ręcznikiem, suszarką
wysuszyć na balkonie, na parapecie, na piecu, na sznurku; na słońcu, na świeżym powietrzu, na wietrze
wysuszyć przy ogniu, przy piecu
wysuszyć w promieniach słońca
wysuszyć na pieprz
wysuszyć i uprasować; umyć i wysuszyć
wysuszony bluszcz; wysuszona ziemia, skóra

	Zanim rodzice wrócili, na piecu wysuszył ubranie. źródło: NKJP: Karolina Osińska: Groźne zabawy, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-02-17
	Sałatę umyć, wysuszyć i pokroić na wąskie paski. Ser pokroić w słupki. [...] Porzeczki wymyć, osuszyć. Wszystkie składniki połączyć i wymieszać. źródło: NKJP: Internet
	Rzeźwy chłód z nocy deszczowej stał długo, słońce już nie grzało, więc nie mogło wysuszyć płyt chodnika. źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
	Wilmowski skorzystał z okazji, by wysuszyć chustką czoło z potu. Jak do tej pory wszystko szło pomyślnie... źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tajemnicza wyprawa Tomka, 1963
	Trzeba poczuć, jak napina się wysuszona żarem skóra, na własne oczy zobaczyć puste koryta rzek i spękaną ziemię Andaluzji źródło: NKJP: Ewa Cechnicka: Znak Anny, 1997

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wysuszyłem +(e)m wysuszył	wysuszyłam +(e)m wysuszyła	wysuszyłom +(e)m wysuszyło	wysuszyliśmy +(e)śmy wysuszyli	wysuszyłyśmy +(e)śmy wysuszyły
2 os.	wysuszyłeś +(e)ś wysuszył	wysuszyłaś +(e)ś wysuszyła	wysuszyłoś +(e)ś wysuszyło	wysuszyliście +(e)ście wysuszyli	wysuszyłyście +(e)ście wysuszyły
3 os.	wysuszył	wysuszyła	wysuszyło	wysuszyli	wysuszyły

bezosobnik: wysuszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wysuszmy
2 os.	wysusz	wysuszcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wysuszyłbym bym wysuszył	wysuszyłabym bym wysuszyła	wysuszyłobym bym wysuszyło	wysuszylibyśmy byśmy wysuszyli	wysuszyłybyśmy byśmy wysuszyły
2 os.	wysuszyłbyś byś wysuszył	wysuszyłabyś byś wysuszyła	wysuszyłobyś byś wysuszyło	wysuszylibyście byście wysuszyli	wysuszyłybyście byście wysuszyły
3 os.	wysuszyłby by wysuszył	wysuszyłaby by wysuszyła	wysuszyłoby by wysuszyło	wysuszyliby by wysuszyli	wysuszyłyby by wysuszyły

bezosobnik: wysuszono by

bezokolicznik: wysuszyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wysuszywszy

gerundium: wysuszenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wysuszony

odpowiedniki aspektowe: wysuszać , suszyć

Rz_osobowy	+	wysuszyć	+	CO + (CZYM)
Rz_nieżywotny	+	wysuszyć	+	CO

Zob. suszyć