narwany

Ale ty, Mietek, jesteś młody, narwany. A tu trzeba rozważnie.

źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz, Diabeł na dzwonnicy, 1996

W tym wypadku rzeczywiście okazał się narwanym szczeniakiem, a nie dojrzałym mężczyzną, za jakiego chciał uchodzić.

źródło: NKJP: Andrzej Anonimus: Nie nadaje się, przecież to jeszcze szczeniak, 1999

Pasowali do siebie – oboje narwani, działali na siebie stymulująco, nie nudzili się w swoim towarzystwie, bez przerwy mogli się kłócić i przepraszać. Napięcia mogło im starczyć na długo.

źródło: NKJP: Waldemar Borzestowski: Bulterier Samson i ja, 2008

[...] w treści nie było ani słowa o sądzie i więzieniu. Wynikało z niej raczej, że starszyzna martwi się o bezpieczeństwo pewnego narwanego adepta, z którym wiązała spore nadzieje.

źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Naznaczeni błękitem Kamień na szczycie Kroniki Drugiego Kręgu Księga I, cz 1, 2005

Boję się - szepnęła. - Zrozum. Majka jest narwana, nieobliczalna. Najdziksze pomysły mogą jej strzelić do głowy.

źródło: NKJP: Aleksander Minkowski: Szaleństwo Majki Skowron, 1972