skwitować - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. krótko i zdecydowanie zareagować na to, co ktoś powiedział lub zrobił, wyrażając w ten sposób aprobatę lub brak aprobaty

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

człowiek, kolega, mąż; arcybiskup, ateista, filozof; artysta, lekarz; minister, oficer skwitował coś; córka; piosenkarka, prawniczka; publiczność skwitowała coś; komentatorzy skwitowali coś; obywatel skwituje coś
skwitować decyzję, dyskusję, wypowiedź; działalność, pomysł, propozycję, sprawę, sukces, sytuację, wiadomość; film, imprezę, książkę, mecz, występ, zjawisko; porażkę, zwycięstwo; grymasy
skwitować burzą oklasków, dowcipem, gwizdami, salwą śmiechu, śmiechem, uśmiechem; machnięciem ręki, powątpiewaniem, wzruszeniem ramion; argumentem, słowami, stwierdzeniem, tekstem, uwagą, zdaniem jakimś
skwitować z przekąsem, z uśmiechem, z wdziękiem, ze śmiechem, ze wstydem, ze złością
skwitować krótko, kwaśno, lakonicznie, pobłażliwie, pogardliwie, pogodnie, pozytywnie, skromnie, treściwie, zimno, żartobliwie, życzliwie

	[...] kibice zespołów regionu raciborskiego w większości przypadków mogą skwitować sytuację swych pupili krótko - kiepsko im poszło. źródło: NKJP: (sem): Wziąć się w garść, Nowiny Raciborskie, 2006-08-30
	Akcja ta została skwitowana burzą oklasków przez nadzwyczaj liczną widownię [...]. źródło: NKJP: Mecz godny liderów, Dziennik Polski, 1998-08-31
	Grecja go nie zainteresowała, na Hiszpanię nie reflektował, Turcję skwitował wzruszeniem napakowanych ramion, Portugalię zbył lekceważącym prychnięciem. źródło: NKJP: Ryszard Marek Groński: Byłem prorokiem, Polityka, 2004-08-14
	Napisała wreszcie nowelę Janek, którą ceniła wysoko i uważała za swój właściwy debiut literacki; mąż skwitował jej sukces milczeniem. źródło: NKJP: Ewa Głembicka: Ich noce i dnie, 2005
	– To, że tak nerwowo reagujesz, daje wiele do myślenia – skwitowała moje protesty. źródło: NKJP: Anna Bolecka: Concerto d'amore, 2004

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	skwitowałem +(e)m skwitował	skwitowałam +(e)m skwitowała	skwitowałom +(e)m skwitowało	skwitowaliśmy +(e)śmy skwitowali	skwitowałyśmy +(e)śmy skwitowały
2 os.	skwitowałeś +(e)ś skwitował	skwitowałaś +(e)ś skwitowała	skwitowałoś +(e)ś skwitowało	skwitowaliście +(e)ście skwitowali	skwitowałyście +(e)ście skwitowały
3 os.	skwitował	skwitowała	skwitowało	skwitowali	skwitowały

bezosobnik: skwitowano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		skwitujmy
2 os.	skwituj	skwitujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	skwitowałbym bym skwitował	skwitowałabym bym skwitowała	skwitowałobym bym skwitowało	skwitowalibyśmy byśmy skwitowali	skwitowałybyśmy byśmy skwitowały
2 os.	skwitowałbyś byś skwitował	skwitowałabyś byś skwitowała	skwitowałobyś byś skwitowało	skwitowalibyście byście skwitowali	skwitowałybyście byście skwitowały
3 os.	skwitowałby by skwitował	skwitowałaby by skwitowała	skwitowałoby by skwitowało	skwitowaliby by skwitowali	skwitowałyby by skwitowały

bezosobnik: skwitowano by

bezokolicznik: skwitować

imiesłów przysłówkowy uprzedni: skwitowawszy

gerundium: skwitowanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: skwitowany

odpowiednik aspektowy: kwitować

Rz _osobowy

+

skwitować

+

CO + MOWA WPROST

Od: kwitować