-
określony zasób wiedzy i umiejętności zdobyty w szkole, umożliwiający wykonywanie jakiegoś zawodu
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Edukacja i oświata
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
-
-
- wykształcenie akademickie, ogólne, podstawowe, pomaturalne, średnie, uniwersyteckie, wyższe, zasadnicze, zawodowe; filozoficzne, humanistyczne, matematyczne, medyczne, muzyczne, pedagogiczne, prawnicze, techniczne; gruntowne, klasyczne, odpowiednie, solidne, specjalistyczne, staranne, wszechstronne wykształcenie
- kategoria, poziom, stopień wykształcenia
- odebrać, uzyskać, zdobyć wykształcenie
-
|
Matka była malarką z wykształcenia, uczennicą Olgi Boznańskiej w Paryżu.
źródło: NKJP: Barbara Ziembicka: Najprostszą drogą: rozmowy z artystami, 1998
|
|
Wyżsi urzędnicy oraz oficerowie osmańscy, którzy odebrali wykształcenie na Zachodzie, coraz bardziej niepokoili się przyszłością imperium.
źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia powszechna. Wiek XIX, 2008
|
|
To skandal, żeby analfabeta, osobnik bez elementarnego wykształcenia, jakiś zarozumiały błazen chodził po całym Kroywenie i bezkarnie buntował nam mieszkańców miasta.
źródło: NKJP: Adam Wiśniewski-Snerg: Według łotra, 1978
|
|
[...] wśród respondentów długotrwale pozostających bez pracy wzrasta także udział osób z wykształceniem policealnym i średnim zawodowym.
źródło: NKJP: Warunki i jakość życia Polaków, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2003-10-28
|
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
wykształcenie
|
wykształcenia
|
|
| D. |
wykształcenia
|
wykształceń
|
|
| C. |
wykształceniu
|
wykształceniom
|
|
| B. |
wykształcenie
|
wykształcenia
|
|
| N. |
wykształceniem
|
wykształceniami
|
|
| Ms. |
wykształceniu
|
wykształceniach
|
|
| W. |
wykształcenie
|
wykształcenia
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
-
|
+ |
wykształcenie |
+ |
|
-
Od: wykształcić; zob. kształcić
CHRONOLOGIZACJA:
1763,
Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 03.03.2016