źrenica

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. w lunecie

  • 3.

    techn.  część przyrządu optycznego umożliwiająca przepływ światła
  • CZŁOWIEK I TECHNIKA

    Urządzenia i maszyny

    budowa urządzeń i maszyn

    • źrenica wejściowa, wyjściowa
    • źrenica lornetki, lunety, obiektywu, teleskopu...
    • średnica źrenicy
  • [...] optymalna do planet wysoko położonych okazuje się zwykle źrenica w granicach 0,6 do 0,9mm, a do planet nisko nad horyzontem i przy gorszym seeingu ta z przedziału 1 do 1,5mm.

    źródło: Internet

    [...] średnica źrenicy wyjściowej jest to krąg światła, jaki widzi się patrząc przez lunetę lub lornetkę od strony obiektywu z odległości ok. 25 cm.

    źródło: NKJP: Stanisław Godlewski: Vademecum Myśliwego, 1996

    W prosty sposób została podana metodyka dwusprzężonych układów (zachowanie, przy zmianie powiększenia 1 — 20 razy, położenia przedmiotu i obrazu oraz źrenicy wejściowej i wyjściowej).

    źródło: NKJP: Ze zjazdów i konferencji. Międzynarodowa Konferencja Z Optyki Instrumentalnej, Postępy Fizyki, 1970

    Źrenice określają zdolność układu do przenoszenia energii
    wychodzącej ze źródła światła.

    źródło: Internet

    W styczniu 1930 r. zaproponowano Departamentowi Uzbrojenia dostawy lornetek Galileusza [...]. Miało to na celu wyposażenie żołnierzy w lornetkę bardzo prostą, pozbawioną elementów regulacyjnych (rozstaw źrenic, ruch okularów), ale stosunkowo jasną, trwałą, szczelną, lekką, a przede wszystkim znacznie tańszą od lornetki pryzmatycznej.

    źródło: NKJP: Piotr Matejuk: Wojskowe przyrządy optyczne w II Rzeczypospolitej, 1997

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. źrenica
    źrenice
    D. źrenicy
    źrenic
    C. źrenicy
    źrenicom
    B. źrenicę
    źrenice
    N. źrenicą
    źrenicami
    Ms. źrenicy
    źrenicach
    W. źrenico
    źrenice
  • bez ograniczeń + źrenica +
    CZEGO
  • psł. *zěnica

    Na taką prapostać wskazują m.in.: czes. zenice (ż), ros. zeníca, scs. zěnica. Byłoby to więc pierwotne zdrobnienie z przyrostkiem *-ica od podstawowego rzeczownika *zěna 'źrenica', którego kontynuanty poświadczone są w językach słowiańskich. Polska postać źrenica, z wstawnym -r-, (st.pol. źrzenica) jest wtórna; powstała przez skojarzenie z polskimi kontynuantami psł. *zьrěti ‘patrzeć’ (daw. źrzeć; dziś wyłącznie w czasownikach przedrostkowych, np. ujrzeć, wyjrzeć).