niepokoić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

wywoływać w kimś niepokój - stan psychiczny

[niepokoić] lub pot. [niepokojić]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

hiperonimy:

denerwować

brak czegoś, fakt, plany, problem, sprawa, sytuacja, zjawisko niepokoi; wieści, zmiany niepokoją
niepokoić mieszkańców, pracowników; rząd, opinię publiczną, społeczeństwo, środowisko
ciągle, często, dodatkowo, głęboko, lekko, mocno, poważnie, ogromnie, osobiście, szczególnie niepokoić
móc, musieć, powinien, zacząć/zaczynać niepokoić
niepokoić i bulwersować, niepokoić i denerwować, niepokoić i irytować
bardzo niepokoić

	Na pewno zmorą dla policji i ludności są grupy młodzieży zakłócające spokój nocą, pijące alkohol i hałasujące. Mogą też niepokoić mieszkańców częste włamania do samochodów i piwnic. źródło: NKJP: (KK): Policja uspokaja, Dziennik Polski, 2000-12-23
	Specjalistów i policję niepokoi, że nieletni są coraz brutalniejsi. Dzieci poniżej 13 roku życia zwykle kradną, ale zdarzają się nawet zabójstwa. źródło: NKJP: Katarzyna Montgomery: Niemoralni nieletni, Gazeta Wyborcza, 1994-04-14
	Dodatkowo niepokoi fakt, że gruźlica jest chorobą odzwierzęcą, która w szczególnych okolicznościach może być przenoszona na ludzi. źródło: NKJP: K.Kowalski: Coraz więcej bydła choruje na gruźlicę, Tygodnik Ciechanowski, 2007-05-10
	Polski nauczyciel jest źle wynagradzany, pracuje w nie najlepszych warunkach i nietrudno go niepokoić zmianami. źródło: NKJP:Sprawozdanie z 28. posiedzenia Senatu RP część 1, wersja robocza, 4. kadencja

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	niepokoiłem +(e)m niepokoił	niepokoiłam +(e)m niepokoiła	niepokoiłom +(e)m niepokoiło	niepokoiliśmy +(e)śmy niepokoili	niepokoiłyśmy +(e)śmy niepokoiły
2 os.	niepokoiłeś +(e)ś niepokoił	niepokoiłaś +(e)ś niepokoiła	niepokoiłoś +(e)ś niepokoiło	niepokoiliście +(e)ście niepokoili	niepokoiłyście +(e)ście niepokoiły
3 os.	niepokoił	niepokoiła	niepokoiło	niepokoili	niepokoiły

bezosobnik: niepokojono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę niepokoił będę niepokoić	będę niepokoiła będę niepokoić	będę niepokoiło będę niepokoić	będziemy niepokoili będziemy niepokoić	będziemy niepokoiły będziemy niepokoić
2 os.	będziesz niepokoił będziesz niepokoić	będziesz niepokoiła będziesz niepokoić	będziesz niepokoiło będziesz niepokoić	będziecie niepokoili będziecie niepokoić	będziecie niepokoiły będziecie niepokoić
3 os.	będzie niepokoił będzie niepokoić	będzie niepokoiła będzie niepokoić	będzie niepokoiło będzie niepokoić	będą niepokoili będą niepokoić	będą niepokoiły będą niepokoić

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		niepokójmy
2 os.	niepokój	niepokójcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	niepokoiłbym bym niepokoił	niepokoiłabym bym niepokoiła	niepokoiłobym bym niepokoiło	niepokoilibyśmy byśmy niepokoili	niepokoiłybyśmy byśmy niepokoiły
2 os.	niepokoiłbyś byś niepokoił	niepokoiłabyś byś niepokoiła	niepokoiłobyś byś niepokoiło	niepokoilibyście byście niepokoili	niepokoiłybyście byście niepokoiły
3 os.	niepokoiłby by niepokoił	niepokoiłaby by niepokoiła	niepokoiłoby by niepokoiło	niepokoiliby by niepokoili	niepokoiłyby by niepokoiły

bezosobnik: niepokojono by

bezokolicznik: niepokoić

imiesłów przysłówkowy współczesny: niepokojąc

gerundium: niepokojenie

imiesłów przymiotnikowy czynny: niepokojący

imiesłów przymiotnikowy bierny: niepokojony

	+	niepokoić	+	KOGO + (CZYM)
(to), że ZDANIE	+	niepokoić	+	KOGO

Zob. pokój