spostrzec (znaną osobę) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

zobaczyć kogoś lub coś i zwrócić na to uwagę

[spostszec] lub pot. [sposczszec], lub pot. [sposzczszec]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

zmysły

synonimy:

zauważyć

	Stał daleko ode mnie. Zauważyłam go i on też mnie spostrzegł. źródło: KWSJP: n: Lisa Kudrow - przyjaciółka z charakterem, Cosmopolitan, 2001, nr 3
	[...] pierwszą rzeczą, jaką spostrzegłam, była odłożona kartka z kalendarza: „28 czerwca, imieniny Florentyny i Leona”. źródło: KWSJP: Kadry z życia, Życie na gorąco, 1999, nr 41
	Usłyszał ciche mruczenie kota i kątem oka spostrzegł, że tuż u jego głowy przycupnął pan Mruczek. źródło: NKJP: Christian Skrzyposzek: Mojra, 1996
	Zbudził ją głośny trzask żywicznych gałęzi dorzucanych do ognia [...]. Spostrzegła, jak w ślad za rzuconymi gałęziami buchnął ku górze wysoki słup ognia i rozświetlił całą niemal polanę. źródło: KWSJP: Piotr Korda: Wadera, 1968
	Faraon spostrzegł, co się dzieje, i z zapalczywością runął za nimi na czele całej jazdy. źródło: KWSJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1996

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spostrzegłem +(e)m spostrzegł	spostrzegłam +(e)m spostrzegła	spostrzegłom +(e)m spostrzegło	spostrzegliśmy +(e)śmy spostrzegli	spostrzegłyśmy +(e)śmy spostrzegły
2 os.	spostrzegłeś +(e)ś spostrzegł	spostrzegłaś +(e)ś spostrzegła	spostrzegłoś +(e)ś spostrzegło	spostrzegliście +(e)ście spostrzegli	spostrzegłyście +(e)ście spostrzegły
3 os.	spostrzegł	spostrzegła	spostrzegło	spostrzegli	spostrzegły

bezosobnik: spostrzeżono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		spostrzeżmy
2 os.	spostrzeż	spostrzeżcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spostrzegłbym bym spostrzegł	spostrzegłabym bym spostrzegła	spostrzegłobym bym spostrzegło	spostrzeglibyśmy byśmy spostrzegli	spostrzegłybyśmy byśmy spostrzegły
2 os.	spostrzegłbyś byś spostrzegł	spostrzegłabyś byś spostrzegła	spostrzegłobyś byś spostrzegło	spostrzeglibyście byście spostrzegli	spostrzegłybyście byście spostrzegły
3 os.	spostrzegłby by spostrzegł	spostrzegłaby by spostrzegła	spostrzegłoby by spostrzegło	spostrzegliby by spostrzegli	spostrzegłyby by spostrzegły

bezosobnik: spostrzeżono by

bezokolicznik: spostrzec

imiesłów przysłówkowy uprzedni: spostrzegłszy

gerundium: spostrzeżenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: spostrzeżony

odpowiednik aspektowy: spostrzegać

Rz_żywotny	+	spostrzec	+	KOGO/CO
Rz_żywotny	+	spostrzec	+	że ZDANIE \| jak ZDANIE \| ZDANIE PYTAJNOZALEŻNE

Zob. strzec