spostrzec (możliwość) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

zdać sobie z czegoś sprawę

[spostszec] lub pot. [sposczszec], lub pot. [sposzczszec]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

synonimy:

spodziać się
spostrzec się

	Mogiła nie przetrwała, niestety, do naszych czasów, a treść epitafium [...] znamy tylko z przekazu Antoniego Kosteckiego, który jako pierwszy spostrzegł potrzebę dokumentowania historii cmentarza. źródło: NKJP: Grosz dla umarłych, Dziennik Polski, 2001-05-05
	Tego dnia spotkaliśmy Panią Marię [...]. Janek wykrzyknął: przedstawiam pani kolegę, też początkującego malarza! Spostrzegłszy, że popełnił gafę, zaczął Panią Marię przepraszać, tłumacząc się przejęzyczeniem. źródło: KWSJP: Lucjan Poczęsny : MALARCIA (Maria Płonkowska), Bolesławskie Zeszyty Historyczne, 1997
	Marta nawet nie spostrzegła, kiedy została wciągnięta w dyskusję, chodząc po tym przeogromnym placu i odpalając papierosa od papierosa. źródło: NKJP: Wiesława Maria Korczyńska: Wróć..., 2001
	Z chicagowskim środowiskiem aktorskim miał sporadyczny kontakt, czasami udzielał się artystycznie w innych polonijnych kręgach. Nawet nie spostrzegł, jak za oceanem minęło mu 10 lat. źródło: KWSJP: Beata Zalot: Czerwienne-Warszawa-Chicago, Tygodnik Podhalański, 1999

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spostrzegłem +(e)m spostrzegł	spostrzegłam +(e)m spostrzegła	spostrzegłom +(e)m spostrzegło	spostrzegliśmy +(e)śmy spostrzegli	spostrzegłyśmy +(e)śmy spostrzegły
2 os.	spostrzegłeś +(e)ś spostrzegł	spostrzegłaś +(e)ś spostrzegła	spostrzegłoś +(e)ś spostrzegło	spostrzegliście +(e)ście spostrzegli	spostrzegłyście +(e)ście spostrzegły
3 os.	spostrzegł	spostrzegła	spostrzegło	spostrzegli	spostrzegły

bezosobnik: spostrzeżono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		spostrzeżmy
2 os.	spostrzeż	spostrzeżcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	spostrzegłbym bym spostrzegł	spostrzegłabym bym spostrzegła	spostrzegłobym bym spostrzegło	spostrzeglibyśmy byśmy spostrzegli	spostrzegłybyśmy byśmy spostrzegły
2 os.	spostrzegłbyś byś spostrzegł	spostrzegłabyś byś spostrzegła	spostrzegłobyś byś spostrzegło	spostrzeglibyście byście spostrzegli	spostrzegłybyście byście spostrzegły
3 os.	spostrzegłby by spostrzegł	spostrzegłaby by spostrzegła	spostrzegłoby by spostrzegło	spostrzegliby by spostrzegli	spostrzegłyby by spostrzegły

bezosobnik: spostrzeżono by

bezokolicznik: spostrzec

imiesłów przysłówkowy uprzedni: spostrzegłszy

gerundium: spostrzeżenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: spostrzeżony

odpowiednik aspektowy: spostrzegać

Rz_osobowy	+	spostrzec	+	CO
Rz_osobowy	+	spostrzec	+	że ZDANIE \| jak ZDANIE \| ZDANIE PYTAJNOZALEŻNE

Zob. strzec