zaufać

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. przyjacielowi

  • Definicja

    1.

    powierzyć komuś swój los lub jakieś tajemnice, będąc pewnym, że nie zawiedzie i nie oszuka
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia relacji międzyludzkich

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  uwierzyć
    zawierzyć
  • Połączenia
    • zaufać Bogu, Chrystusowi; autorytetom, człowiekowi, dziennikarzowi, lekarzowi, profesjonalistom, rodzicom, samorządowi, sędziom, specjalistom, rządowi, urzędnikom
    • zaufać bezgranicznie, całkowicie, w pełni
    • można, trzeba, należy, warto zaufać; pozostaje zaufać
  • Cytaty

    Jan Paweł II uczył nas, że z przeciwnościami losu trzeba walczyć, że nie ma takiej rzeczy, której nie jesteśmy w stanie pokonać, jeżeli tylko zaufamy Bogu.

    źródło: NKJP: Dorota Kosierkiewicz, Dorota Kułaga: Pokażmy, jak Go kochamy, Echo Dnia, 2006-03-03

    Chory człowiek nie może odroczyć leczenia, musi zaufać lekarzowi.

    źródło: NKJP: Przyjaciel przed sądem, Dziennik Polski, 2001-12-28

    Nasuwa się pytanie: czy Miłosz znał oryginał, czy też do tego stopnia zaufał młodszemu koledze, że bez wahania zacytował jego tłumaczenie.

    źródło: NKJP: Zbigniew Dmitroca, Gazeta Wyborcza, 1996-12-07

    Po przykrym doświadczeniu w moim życiu postanowiłam, że już nigdy nie zaufam żadnemu mężczyźnie na tyle, żeby wyjść za niego.

    źródło: NKJP: Listy do cosmo, Cosmopolitan nr 2, 2000

    Plułam sobie w brodę, że zaufałam oszustowi.

    źródło: NKJP: Grażyna Starzak: Bez sił i nadziei, Dziennik Polski, 2004-01-28
  • Odmiana

    część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zaufam
    		 zaufamy
    2 os. zaufasz
    		 zaufacie
    3 os. zaufa
    		 zaufają

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zaufałem
    +(e)m zaufał
    		 zaufałam
    +(e)m zaufała
    		 zaufałom
    +(e)m zaufało
    		 zaufaliśmy
    +(e)śmy zaufali
    		 zaufałyśmy
    +(e)śmy zaufały
    2 os. zaufałeś
    +(e)ś zaufał
    		 zaufałaś
    +(e)ś zaufała
    		 zaufałoś
    +(e)ś zaufało
    		 zaufaliście
    +(e)ście zaufali
    		 zaufałyście
    +(e)ście zaufały
    3 os. zaufał
    		 zaufała
    		 zaufało
    		 zaufali
    		 zaufały

    bezosobnik: zaufano

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. zaufajmy
    2 os. zaufaj
    		 zaufajcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. zaufałbym
    bym zaufał
    		 zaufałabym
    bym zaufała
    		 zaufałobym
    bym zaufało
    		 zaufalibyśmy
    byśmy zaufali
    		 zaufałybyśmy
    byśmy zaufały
    2 os. zaufałbyś
    byś zaufał
    		 zaufałabyś
    byś zaufała
    		 zaufałobyś
    byś zaufało
    		 zaufalibyście
    byście zaufali
    		 zaufałybyście
    byście zaufały
    3 os. zaufałby
    by zaufał
    		 zaufałaby
    by zaufała
    		 zaufałoby
    by zaufało
    		 zaufaliby
    by zaufali
    		 zaufałyby
    by zaufały

    bezosobnik: zaufano by

    bezokolicznik: zaufać

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: zaufawszy

    gerundium: zaufanie

    imiesłów przymiotnikowy bierny:

  • Składnia
    tylko Rz osobowy + zaufać +
    KOMU
  • Pochodzenie

    Zob. ufać