-
1.
jeden z prętów łączących obręcz z jego centralną częścią -
- przest., kwestion. sprycha
-
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy -
- drewniana szprycha; szprycha rowerowa
- szprychy koła, roweru
- szprychy i piasta, szprychy i obręcz
- koło ze szprychami
- włożyć coś w szprychy
-
Pan Chrystek zajechał o jedenastej bryczką, której koła miały drewniane szprychy i metalowe obręcze.
źródło: NKJP: Kazimierz Orłoś: Niebieski szklarz, 1996
Nie brakło podręcznego kowadła, obręczy, szprych i kół zapaśnych.
źródło: NKJP: Zofia Kossak: Błogosławiona wina, 1953
Trzeba sprawdzić naciągnięcie szprych. Obręcz mogła się wygiąć przy uderzeniu a następnie wrócić sama do właściwego położenia.
źródło: NKJP: Zbigniew Zbyszewicz: Po upadku lub zderzeniu, Motor, 1975
Szliśmy wpatrzeni w piasek, osypujący się spomiędzy drewnianych szprych.
źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Diabeł na dzwonnicy, 1996
W tym obrazie mamy przykład tej niezwykłej bystrości w odtworzeniu szybko obracającego się koła warsztatu tkackiego: w przeciwieństwie do innych malarzy, którzy by malowali poszczególne !?sprychy koła, wiedząc o nich (choć ich nie widząc), Velazquez namalował rzecz tak, jak ją widział: !?sprych nie widać, pozostało tylko lekkie zamglenie przedmiotów przez nie przysłanianych.
źródło: Adam Bochnak, Historia sztuki nowożytnej, cz. 2, Barok, 1952 (polona.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. szprycha
szprychy
D. szprychy
szprych
C. szprysze
szprychom
B. szprychę
szprychy
N. szprychą
szprychami
Ms. szprysze
szprychach
W. szprycho
szprychy
-
Prawdopodobnie derywat wsteczny od szpryszka < niem. Spriesschen (zdrobnienie od Spriesse), według modelu: decha ← deska.
-
Uznawane za niepoprawne: sprycha