marszczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

tworzyć fałdki lub rysy na skórze

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

Mięsień podłużny nosa marszczy skórę u jego nasady w poziomie fałdy, nadając twarzy wyraz charakterystyczny dla zdecydowanej walki.

źródło: NKJP: Internet

Jest jednak pełen zapału do działania, stwierdzając, że lata mogą jedynie marszczyć skórę, natomiast brak entuzjazmu marszczyłby duszę.

źródło: NKJP: Piotr Jackowski: Ku niebiańskiemu wernisażowi, Sztafeta nr 32/2003

Mięśnie potyliczno-czołowe marszczą skórę na górze głowy i unoszą brwi: wywołują na czole zmarszczki nadające twarzy wyraz myślenia, powagi.

źródło: KWSJP: Twarze i maski, prasa, 2003

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	marszczyłem +(e)m marszczył	marszczyłam +(e)m marszczyła	marszczyłom +(e)m marszczyło	marszczyliśmy +(e)śmy marszczyli	marszczyłyśmy +(e)śmy marszczyły
2 os.	marszczyłeś +(e)ś marszczył	marszczyłaś +(e)ś marszczyła	marszczyłoś +(e)ś marszczyło	marszczyliście +(e)ście marszczyli	marszczyłyście +(e)ście marszczyły
3 os.	marszczył	marszczyła	marszczyło	marszczyli	marszczyły

bezosobnik: marszczono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę marszczył będę marszczyć	będę marszczyła będę marszczyć	będę marszczyło będę marszczyć	będziemy marszczyli będziemy marszczyć	będziemy marszczyły będziemy marszczyć
2 os.	będziesz marszczył będziesz marszczyć	będziesz marszczyła będziesz marszczyć	będziesz marszczyło będziesz marszczyć	będziecie marszczyli będziecie marszczyć	będziecie marszczyły będziecie marszczyć
3 os.	będzie marszczył będzie marszczyć	będzie marszczyła będzie marszczyć	będzie marszczyło będzie marszczyć	będą marszczyli będą marszczyć	będą marszczyły będą marszczyć

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		marszczmy
2 os.	marszcz	marszczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	marszczyłbym bym marszczył	marszczyłabym bym marszczyła	marszczyłobym bym marszczyło	marszczylibyśmy byśmy marszczyli	marszczyłybyśmy byśmy marszczyły
2 os.	marszczyłbyś byś marszczył	marszczyłabyś byś marszczyła	marszczyłobyś byś marszczyło	marszczylibyście byście marszczyli	marszczyłybyście byście marszczyły
3 os.	marszczyłby by marszczył	marszczyłaby by marszczyła	marszczyłoby by marszczyło	marszczyliby by marszczyli	marszczyłyby by marszczyły

bezosobnik: marszczono by

bezokolicznik: marszczyć

imiesłów przysłówkowy współczesny: marszcząc

gerundium: marszczenie

imiesłów przymiotnikowy czynny: marszczący

imiesłów przymiotnikowy bierny: marszczony

odpowiednik aspektowy: pomarszczyć

+

marszczyć

+

CO

psł. *mr̥ščiti 'robić zmarszczki, fałdy'