-
2.
ogół obrzędów będących zewnętrznymi objawami czci religijnej -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
sakramenty i obrzędy religijne -
- cele; forma; centrum, miejsce, ośrodek, sanktuarium; początki, dzieje, historia, rozwój; symbole, ślady kultu
-
[...]na terenie grodu poznańskiego nie znaleziono żadnego śladu kultu pogańskiego, choć, owszem, w gajach nad Jeziorem Swarzędzkim czczono boga Swarożyca, nieodległe zaś Gniezno było największym chyba ośrodkiem kultu tradycyjnych bóstw słowiańskich ówczesnych Polan.
źródło: NKJP: Zygmunt Rola: Tajemnice Ostrowa Tumskiego, 2000
Sanktuarium w Łagiewnikach jest światowym centrum kultu Bożego Miłosierdzia.
źródło: NKJP: Z Janem Pawłem II w Łagiewnikach, Dziennik Polski -- Magazyn, 2002-08-16
Przed mszą papież nawiedził główne miejsca kultu muzułmańskiego i judaistycznego w Jerozolimie - meczet Al-Aksa i Ścianę Płaczu, jedyny ocalały fragment Świątyni Salomona.
źródło: NKJP: (PAP): Autorytet ponad sporami, Dziennik Polski -- Świat, 2000-03-27
To ten święty, na trzy lata przed swą śmiercią, urządził w skalnej grocie w Greccio żywy obraz narodzin Jezusa, który stał się początkiem nowych form kultu, w tym szopki i jasełek.
źródło: NKJP: Koletańskie Dzieciątko, Dziennik Polski - Pejzaż, 2003-12-27
W sanktuarium, które uchodzi za drugi po Jasnej Górze ośrodek kultu Maryjnego w Polsce, odbywały się nabożeństwa.
źródło: NKJP: (GM): Odpust zakończony, Dziennik Polski -- Oświęcim, 2002-08-16
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kult
kulty
D. kultu
kultów
C. kultowi
kultom
B. kult
kulty
N. kultem
kultami
Ms. kulcie
kultach
W. kulcie
kulty
-
+ kult + (KOGO/CZEGO) -
internac.
ang. cult
fr. culte
niem. Kult
z łac. cultus 'uprawa, hodowla; dbałość; czczenie'