kantor

Pop, wspomagany przez dwóch kantorów, odśpiewuje mszę monotonnym głosem, ale wierni zdają się nie zwracać uwagi na to, co dzieje się przy ołtarzu.

źródło: NKJP: Ewa Cechnicka: Znak Anny, 1997

Ślub odbywał się na dziedzińcu synagogi, zazwyczaj o zachodzie słońca. Udzielał go rabin przy pomocy kantora i szkolnika, którzy za usługę pobierali określoną opłatę.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych, 2005

Kolędy, które przeżyły w XVII i XVIII wieku niebywały rozkwit, układali przeważnie anonimowi autorzy: kantorzy, bakałarze, duchowni, żacy.

źródło: NKJP: Jan Pieszczachowicz: Koniec wieku: szkice o literaturze, 1994

[...] kantorzy przy wtórze harf i cymbałów zaintonowali hymn, którego treść pokrywała się z późniejszym Psalmem 24.

źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1996

Głos kantora leciał wysoką nutą w powietrze i drobny brzęk kryształowych balasków żyrandola rozdzwonił się we wnętrzu.

źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1975