wyprostować się (o człowieku) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

będąc zgiętym, skrzywionym lub pochylonym, stać się prostym

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

czynności i stany fizjologiczne

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

kształty i figury

wyprostować się na koniu, na koźle, na krześle, na siedzeniu, na wozie; na czyjś widok
wyprostować się w fotelu, w siodle
wyprostować się dumnie, godnie, gwałtownie, energicznie, lekko, nagle, nieco, powoli, raptownie, służbiście, swobodnie, trochę, wolno; z godnością, z trudem
wyprostować się jak struna, jak żołnierz
chcieć, móc, próbować, starać się wyprostować się; można, trzeba się wyprostować
wyprostować się i rozejrzeć się, wyprostować się i spojrzeć; wstać i wyprostować się

	Adam chciał się wyprostować, lecz poczuł, że się dusi, że mu brak tchu. źródło: NKJP: Małgorzata Niezabitowska: Sztandar i drzwi, Gazeta Wyborcza, 1994-12-15
	Keller wyprostował się w fotelu i spojrzał na siedzących za stołem. źródło: KWSJP: Stanisław Głąbiński: Rok Płonącego Konia, 1976
	Moja córka nosiła aparat na 4 stałych zębach u góry i całe szczęście. Aparat po 4. miesiącach trzeba było zdjąć, [...] a ząbki się zdążyły wyprostować. źródło: NKJP: Zdrowe zęby, Usenet -- pl.soc.dzieci, 2002-10-08
	Kapitan powiedział, by pomogli spuścić tratwę ratunkową i wyraził przypuszczenie, że statek przed zatonięciem może jeszcze się wyprostuje, to będzie łatwiej do niej się dostać. źródło: KWSJP: Karol Olgierd Borchardt: Znaczy kapitan, 1960
	Oparłszy się wyprostowanymi rękoma o balustradę, pochylona, oddychała głęboko, głośno łykając hausty nocnego powietrza. źródło: KWSJP: Jacek Dukaj: Czarne oceany, 2001

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyprostowałem się +(e)m się wyprostował	wyprostowałam się +(e)m się wyprostowała	wyprostowałom się +(e)m się wyprostowało	wyprostowaliśmy się +(e)śmy się wyprostowali	wyprostowałyśmy się +(e)śmy się wyprostowały
2 os.	wyprostowałeś się +(e)ś się wyprostował	wyprostowałaś się +(e)ś się wyprostowała	wyprostowałoś się +(e)ś się wyprostowało	wyprostowaliście się +(e)ście się wyprostowali	wyprostowałyście się +(e)ście się wyprostowały
3 os.	wyprostował się	wyprostowała się	wyprostowało się	wyprostowali się	wyprostowały się

bezosobnik: wyprostowano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wyprostujmy się
2 os.	wyprostuj się	wyprostujcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyprostowałbym się bym się wyprostował	wyprostowałabym się bym się wyprostowała	wyprostowałobym się bym się wyprostowało	wyprostowalibyśmy się byśmy się wyprostowali	wyprostowałybyśmy się byśmy się wyprostowały
2 os.	wyprostowałbyś się byś się wyprostował	wyprostowałabyś się byś się wyprostowała	wyprostowałobyś się byś się wyprostowało	wyprostowalibyście się byście się wyprostowali	wyprostowałybyście się byście się wyprostowały
3 os.	wyprostowałby się by się wyprostował	wyprostowałaby się by się wyprostowała	wyprostowałoby się by się wyprostowało	wyprostowaliby się by się wyprostowali	wyprostowałyby się by się wyprostowały

bezosobnik: wyprostowano by się

bezokolicznik: wyprostować się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wyprostowawszy się

gerundium: wyprostowanie się

Zob. prosty I