-
1.
umowa międzynarodowa, w której strony zobowiązują się do współpracy politycznej i wojskowej oraz do udzielania sobie wzajemnej pomocy w określonej umową sytuacji -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
stosunki międzynarodowe
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną -
synonimy: sojusz
-
- przymierze między Ameryką a Europą, między królem a Krzyżakami; z Polakami, z Rosjanami...; z Austrią, z Francją, z Prusami...
- dotrzymać/dotrzymywać przymierza
- odnowić, pogwałcić, ustanowić, zachowywać, zawrzeć/zawierać, zerwać, złamać przymierze
-
Radził więc Gustawowi III, żeby jak najszybciej zawarł przymierze z Danią i Rosją w celu wspólnego szachowania nieprzyjaznych posunięć ze strony państw trójprzymierza.
źródło: NKJP: Zbigniew Anusik: Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787-1792, 2000
5.03.1945 arcybiskup apelował do Polaków, by swym brytyjskim sprzymierzeńcom dali ostatnią szansę dotrzymania przymierza. Polacy tę szansę dali, ale W. Churchil z niej nie skorzystał [...].
źródło: NKJP: Roman Winiarek: Bernard Gryffin (1899 - 1956), Gazeta Częstochowska, 2002-10-03
Nie wiadomo, czy Jakub uczestniczył w zjeździe Władysława Jagiełły z Zygmuntem Luksemburczykiem w Lubowli w marcu 1412 r., gdzie zawarto przymierze między Polską i Węgrami.
źródło: NKJP: Alicja Szymczakowa: Szlachta sieradzka w XV w.: magnifici et generosi, 1999
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. przymierze
przymierza
D. przymierza
przymierzy
C. przymierzu
przymierzom
B. przymierze
przymierza
N. przymierzem
przymierzami
Ms. przymierzu
przymierzach
W. przymierze
przymierza
-
+ przymierze + (z KIM)
+ przymierze + (między KIM) -
psł. *primirьje 'ugoda, układ, umowa, rozejm'
Forma prasłowiańska pochodzi od przedrostkowego czasownika *primiriti 'uspokoić, pojednać, pogodzić'