oparzyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

spowodować przykre doznania psychiczne

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

Kwas solny chluśnięty niszczy tylko obraz, zawiść może oparzyć serce, zatruć umysły, zaszczuć twórcę.

źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995

Chłopie, znam swoją córkę lepiej od ciebie. Znacznie lepiej, niż ona myśli. [...] wiem, że jest dziewczyną z ambicjami, nie poświęciłaby wszystkiego dla życia z jakimś robotnikiem. Te słowa oparzyły go jak ogień.

źródło: Camilla Lacberg: Kamieniarz (Stenhuggaren). Tłumaczenie Inga Sawicka, 2010 (mxdoc.com/3-camilla-lckberg-kamieniarz-saga-o-fjllbace-03.html)

Z Natalią nic mnie nie łączy. - Proszę cię! - głos Alka uniósł się niebezpiecznie, a jego rozwścieczone spojrzenie oparzyło Bartka.

źródło: Czwrtkowe obiady, odc. 35, 2015-06-26 (magialiterczarslow.blogspot.com)

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	oparzę	oparzymy
2 os.	oparzysz	oparzycie
3 os.	oparzy	oparzą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	oparzyłem +(e)m oparzył	oparzyłam +(e)m oparzyła	oparzyłom +(e)m oparzyło	oparzyliśmy +(e)śmy oparzyli	oparzyłyśmy +(e)śmy oparzyły
2 os.	oparzyłeś +(e)ś oparzył	oparzyłaś +(e)ś oparzyła	oparzyłoś +(e)ś oparzyło	oparzyliście +(e)ście oparzyli	oparzyłyście +(e)ście oparzyły
3 os.	oparzył	oparzyła	oparzyło	oparzyli	oparzyły

bezosobnik: oparzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		oparzmy
2 os.	oparz	oparzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	oparzyłbym bym oparzył	oparzyłabym bym oparzyła	oparzyłobym bym oparzyło	oparzylibyśmy byśmy oparzyli	oparzyłybyśmy byśmy oparzyły
2 os.	oparzyłbyś byś oparzył	oparzyłabyś byś oparzyła	oparzyłobyś byś oparzyło	oparzylibyście byście oparzyli	oparzyłybyście byście oparzyły
3 os.	oparzyłby by oparzył	oparzyłaby by oparzyła	oparzyłoby by oparzyło	oparzyliby by oparzyli	oparzyłyby by oparzyły

bezosobnik: oparzono by

bezokolicznik: oparzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: oparzywszy

gerundium: oparzenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	oparzenie	oparzenia
D.	oparzenia	oparzeń
C.	oparzeniu	oparzeniom
B.	oparzenie	oparzenia
N.	oparzeniem	oparzeniami
Ms.	oparzeniu	oparzeniach
W.	oparzenie	oparzenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: oparzony

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	oparzony	oparzony	oparzony	oparzone	oparzona
D.	oparzonego	oparzonego	oparzonego	oparzonego	oparzonej
C.	oparzonemu	oparzonemu	oparzonemu	oparzonemu	oparzonej
B.	oparzonego	oparzonego	oparzony	oparzone	oparzoną
N.	oparzonym	oparzonym	oparzonym	oparzonym	oparzoną
Ms.	oparzonym	oparzonym	oparzonym	oparzonym	oparzonej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	oparzeni	oparzeni	oparzone	oparzone
D.	oparzonych	oparzonych	oparzonych	oparzonych
C.	oparzonym	oparzonym	oparzonym	oparzonym
B.	oparzonych	oparzonych	oparzonych	oparzone
N.	oparzonymi	oparzonymi	oparzonymi	oparzonymi
Ms.	oparzonych	oparzonych	oparzonych	oparzonych

odpowiednik aspektowy: parzyć

Składnia

+

oparzyć

+

KOGO/CO

Pochodzenie

Zob. parzyć