wybronić - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

dowieść przed sądem niewinności osoby oskarżonej

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Prawo i łamanie prawa

sąd

antonimy:

oskarżyć

	Powinien być sprawiedliwie osądzony i powieszony w majestacie prawa. A jeśli jakiś złotousty spryciarz, jakiś mecenas dwojga nazwisk, go wybroni? źródło: NKJP: Marek Krajewski: Głowa Minotaura, 2009
	Miałem na karku sprawę w sądzie, wybronili mnie. źródło: NKJP: Piotr Pytlakowski: Panika na Wschodzie, Polityka, 2002-07-06
	[…] norweski adwokat […] przed sądem w Oslo wybronił 19-letniego syna polskiej emigrantki. źródło: NKJP: Internet
	Byliśmy kiedyś kolegami. Wybroniłem go w sądzie, w procesie o nielegalne posiadanie broni. źródło: NKJP: Anna Malinowska: Rozgrywka, Trybuna Śląska, 2003-09-12
	Przez kilka miesięcy byłem aplikantem sądowym i raz czy dwa obrońcą z urzędu w sądzie w Grodzisku Mazowieckim. Wybroniłem nawet zagubioną dziewczynkę, która coś tam podkradała. źródło: NKJP: Katarzyna Bielas, Jacek Szczerba: 85 lat dookoła kina, Gazeta Wyborcza, 1994-11-26

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wybroniłem +(e)m wybronił	wybroniłam +(e)m wybroniła	wybroniłom +(e)m wybroniło	wybroniliśmy +(e)śmy wybronili	wybroniłyśmy +(e)śmy wybroniły
2 os.	wybroniłeś +(e)ś wybronił	wybroniłaś +(e)ś wybroniła	wybroniłoś +(e)ś wybroniło	wybroniliście +(e)ście wybronili	wybroniłyście +(e)ście wybroniły
3 os.	wybronił	wybroniła	wybroniło	wybronili	wybroniły

bezosobnik: wybroniono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wybrońmy
2 os.	wybroń	wybrońcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wybroniłbym bym wybronił	wybroniłabym bym wybroniła	wybroniłobym bym wybroniło	wybronilibyśmy byśmy wybronili	wybroniłybyśmy byśmy wybroniły
2 os.	wybroniłbyś byś wybronił	wybroniłabyś byś wybroniła	wybroniłobyś byś wybroniło	wybronilibyście byście wybronili	wybroniłybyście byście wybroniły
3 os.	wybroniłby by wybronił	wybroniłaby by wybroniła	wybroniłoby by wybroniło	wybroniliby by wybronili	wybroniłyby by wybroniły

bezosobnik: wybroniono by

bezokolicznik: wybronić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wybroniwszy

gerundium: wybronienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wybroniony

odpowiednik aspektowy: bronić

+

wybronić

+

KOGO + (przed CZYM | w CZYM)

Zob. bronić