-
4.
środ. pogard. w języku żołnierzy odbywających służbę z poboru: oficer lub podoficer zawodowy -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną -
[...] ten szczery i prostolinijny chłopczyna przebierał nogami, jakby do przysięgania garnęła się każda cząstka jego ciała. Za nim kłusował z całą pewnością zasapany sierżant Edward Kotwicz - najstarszy trep w jednostce.
źródło: NKJP: Robert Urbański; Jacek Kondracki: Operacja „Dunaj”, 2009
Rezerwa panowała niepodzielnie nad jednostką, [...]. Na korytarzach i w salach skandowano na okrągło: „Głupi uśmiech, pusty łeb, to po prostu zwykły trep!”.
źródło: NKJP: Grzegorz Mathea: IV Rzeczpospolita, 2005
Okazało się, że kadra po 15 nie wtrąca się do wojska. Na kompanii po południu nie ma żadnego trepa.
źródło: NKJP: Mikołajczak Paweł, Siekański Paweł, Znojek Arkadiusz: Jakie jest wojsko czyli długa droga od biletu do cywila, 2001
Napisałem do niej tego samego dnia, napiszę z jednostki, na pewno pojadę na przepustkę do Wrocławia. Trepami należy gardzić, nic mi nie zrobią, fala będzie, to pewne.
źródło: NKJP: Wojciech Chmielewski: Brzytwa, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. trep
trepowie
ndepr trepy
depr D. trepa
trepów
C. trepowi
trepom
B. trepa
trepów
N. trepem
trepami
Ms. trepie
trepach
W. trepie
trepowie
ndepr trepy
depr -
czes. trepka 'pantofelek'
z niem. Trippe