bogobojnie

  • książk.  w sposób świadczący o mocnej wierze w Boga, a w niektórych systemach religijnych w bogów, i pokornym przestrzeganiu nakazów wyznawanej religii
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    wyznania: zasady i prawdy wiary

  • Uważa się, że Jezus przyszedł, by pokazać ludziom drogę do zbawienia. Tym samym człowiek powinien w wierze osiągnąć ten sam cel: zostać zbawionym i bogobojnie naśladować Chrystusa.

    źródło: NKJP: Internet

    W latach 30. pismo kobiece „Bluszcz” rozpoczęło kampanię, aby nie potępiać tych kobiet, bo choć upadłe, mogą hańbę swą odpokutować, bogobojnie wychowując swe potomstwo.

    źródło: NKJP: Barbara Pietkiewicz: Pożegnanie z bękartem, Polityka, 2003-02-22

    Ani jednego przykazania nie złamałem... Starałem się żyć bogobojnie...

    źródło: NKJP: Jerzy Pilch: Marsz Polonia, 2008

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. bogobojny

CHRONOLOGIZACJA:
1551, SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 16.11.2017