zanieść - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. spowodować przemieszczenie się jakiejś osoby lub rzeczy w określone miejsce

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

Trofim był w Mławie, a Sienkiewicz w Olsztynie i Białymstoku. Najdalej zaniosło Ryśka, ale z tamtego świata nie wraca się z pamięcią.

źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Busz po polsku, 2007

Na lotnisku Domodiedowo zapakowaliśmy się do Iła-62, który miał nas zanieść do odległego o cztery tysiące kilometrów celu podróży.

źródło: NKJP: Edwin Bendyk: Zatruta studnia : rzecz o władzy i wolności, 2002

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zaniosłem +(e)m zaniósł	zaniosłam +(e)m zaniosła	zaniosłom +(e)m zaniosło	zanieśliśmy +(e)śmy zanieśli	zaniosłyśmy +(e)śmy zaniosły
2 os.	zaniosłeś +(e)ś zaniósł	zaniosłaś +(e)ś zaniosła	zaniosłoś +(e)ś zaniosło	zanieśliście +(e)ście zanieśli	zaniosłyście +(e)ście zaniosły
3 os.	zaniósł	zaniosła	zaniosło	zanieśli	zaniosły

bezosobnik: zaniesiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zanieśmy
2 os.	zanieś	zanieście

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zaniósłbym bym zaniósł	zaniosłabym bym zaniosła	zaniosłobym bym zaniosło	zanieślibyśmy byśmy zanieśli	zaniosłybyśmy byśmy zaniosły
2 os.	zaniósłbyś byś zaniósł	zaniosłabyś byś zaniosła	zaniosłobyś byś zaniosło	zanieślibyście byście zanieśli	zaniosłybyście byście zaniosły
3 os.	zaniósłby by zaniósł	zaniosłaby by zaniosła	zaniosłoby by zaniosło	zanieśliby by zanieśli	zaniosłyby by zaniosły

bezosobnik: zaniesiono by

bezokolicznik: zanieść

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zaniósłszy

gerundium: zaniesienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zaniesiony

+

zanieść

+

KOGO/CO + DOKĄD

Zob. nieść