odróżnić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

stać się innym niż otoczenie pod jakimś względem

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

jakość i intensywność

odróżnić się strojem, ubiorem, wyglądem, zachowaniem
odróżnić się od innych kobiet, od innych ludzi, od kolegów, od ogółu, od otoczenia, od poprzednika, od pozostałych, od reszty, od rówieśników, od tłumu

	Wywodziły się z możnych rodów i od wieków nosiły czadory, wysławiane przez poetów jako symbole tęsknoty i tajemniczości, choćby po to, żeby odróżnić się od prostych wieśniaczek. źródło: KWSJP: Wojciech Jagielski: Modlitwa o deszcz, 2000
	Rozeta przywarła do wystaw na długie godziny. Matylda tłumiła zainteresowanie przez chęć odróżnienia się od Rozety. źródło: KWSJP: Jerzy Stefan Stawiński: Pamiętnik z trzech mórz i jednego oceanu, 1976
	Hipisi - notował Capra - aby odróżnić się od […] przyodzianych w poliestrowe garnitury ludzi biznesu, nosili długie włosy, kolorowy i zindywidualizowany strój, kwiaty, koraliki i rozmaitą biżuterię. źródło: NKJP: Adam Szostkiewicz: Bunt młodych, Polityka, 2008, nr 2635
	Portera i Lipnicką różnił wiek i dotychczasowe drogi muzyczne, ale może właśnie dlatego ich albumy [...] tak wyraźnie odróżniły się od tego, co w Polsce określa się mianem popu źródło: NKJP: Marcin Kostaszuk: Zapomniane ballady, Polska Głos Wielkopolski, 2006-11-03
	[...] postanowiłem odróżnić się czymś od innych. W życiu każdego człowieka przychodzi taki czas. źródło: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odróżniłem się +(e)m się odróżnił	odróżniłam się +(e)m się odróżniła	odróżniłom się +(e)m się odróżniło	odróżniliśmy się +(e)śmy się odróżnili	odróżniłyśmy się +(e)śmy się odróżniły
2 os.	odróżniłeś się +(e)ś się odróżnił	odróżniłaś się +(e)ś się odróżniła	odróżniłoś się +(e)ś się odróżniło	odróżniliście się +(e)ście się odróżnili	odróżniłyście się +(e)ście się odróżniły
3 os.	odróżnił się	odróżniła się	odróżniło się	odróżnili się	odróżniły się

bezosobnik: odróżniono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		odróżnijmy się
2 os.	odróżnij się	odróżnijcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	odróżniłbym się bym się odróżnił	odróżniłabym się bym się odróżniła	odróżniłobym się bym się odróżniło	odróżnilibyśmy się byśmy się odróżnili	odróżniłybyśmy się byśmy się odróżniły
2 os.	odróżniłbyś się byś się odróżnił	odróżniłabyś się byś się odróżniła	odróżniłobyś się byś się odróżniło	odróżnilibyście się byście się odróżnili	odróżniłybyście się byście się odróżniły
3 os.	odróżniłby się by się odróżnił	odróżniłaby się by się odróżniła	odróżniłoby się by się odróżniło	odróżniliby się by się odróżnili	odróżniłyby się by się odróżniły

bezosobnik: odróżniono by się

bezokolicznik: odróżnić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: odróżniwszy się

gerundium: odróżnienie się

odpowiednik aspektowy: odróżniać się

+

odróżnić się

+

od KOGO/CZEGO + (CZYM)

Zob. różny