bywalec - Wielki słownik języka polskiego PAN

osoba często goszcząca w jakimś miejscu

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Czas wolny

rozrywka

codzienny, częsty, regularny, stały, wieloletni; dawny; młody, stary, starszy; nowy, obecny, ówczesny; giełdowy, kawiarniany, teatralny bywalec
bywalec aukcji, giełdy, parkietu; bibliotek, galerii, kina, klubu, muzeów, ośrodka, świetlicy, teatrów, wystaw; baru, gospody, kawiarni, knajp, piwiarni, pubów, restauracji; ogrodów, ogródka; basenu, kortów, siłowni; dyskotek, imprez, koncertów; festiwalu; salonów; sklepów; forów
grono, grupa; liczba, większość bywalców
znany bywalcom
bywalcy opowiadają, powiadają, twierdzą, wiedzą, wspominają
zwany, nazwany przez bywalców
witać bywalców
być bywalcem

	Bywalcami klubu są głównie studenci i pracownicy pobliskiego osiedla Politechniki. Zaglądają tu po zajęciach, grają w lotki, bilard, po prostu się relaksują. źródło: NKJP: Włodzimierz Leksa: 10 lat „Kwadratu”, Dziennik Polski, 2002-04-09
	Wacław Szymanowski także należał do grona bywalców monachijskich salonów artystycznych i podobnie jak Wierusz-Kowalski i Brandt zainteresował się osiągnięciami malarskimi Olgi. źródło: NKJP: Maria Rostworowska: Portret za mgłą. Opowieść o Oldze Boznańskiej, 2003
	Komórkowe telefony są nieodłącznym elementem stroju bywalców hotelu Orchidea. Rozparci w skórzanych, wygodnych fotelach, siorbiąc koktajle, przekrzykują się z przyjaciółmi z Kinszasy, Lubumbashi, Paryża i Brukseli. źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Władca znad Wielkiej Rzeki, Gazeta Wyborcza,1996-06-21
	Paweł, bywalec najmodniejszych klubów, człowiek kolorowych mediów i reklamy, zapewne z obrzydzeniem myślałby o Krzysztofie czy pani Bożence. źródło: NKJP: Dawid Bieńkowski: Nic, 2005

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

+

bywalec

+

CZEGO