-
3.
książk. taki, którego nic nie zakłóca -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
- niezmącony spokój; niezmącona cisza, pogoda (ducha), radość; niezmącone szczęście
-
W kościele zapanowała cisza niezmącona żadnymi rozmowami czy pokasływaniem [...].
źródło: NKJP: Martyna Żandarska-Ochnik: Pan wichrów i powiewów, 2008
Zadziwia mnie pańska niezmącona wiara w pomoc z zewnątrz!
źródło: NKJP: Grzegorz Mathea: IV Rzeczpospolita, 2005
Dalej lekcja potoczyła się w niezmąconej harmonii.
źródło: NKJP: Krystyna Berwińska: Con Amore, 1976
Odtąd połączyła ich niczym niezmącona przyjaźń [...]
źródło: NKJP: Janusz Minkiewicz: Trio, 2001
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. niezmącony
niezmącony
niezmącony
niezmącone
niezmącona
D. niezmąconego
niezmąconego
niezmąconego
niezmąconego
niezmąconej
C. niezmąconemu
niezmąconemu
niezmąconemu
niezmąconemu
niezmąconej
B. niezmąconego
niezmąconego
niezmącony
niezmącone
niezmąconą
N. niezmąconym
niezmąconym
niezmąconym
niezmąconym
niezmąconą
Ms. niezmąconym
niezmąconym
niezmąconym
niezmąconym
niezmąconej
W. niezmącony
niezmącony
niezmącony
niezmącone
niezmącona
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. niezmąceni
niezmąceni
niezmącone
niezmącone
D. niezmąconych
niezmąconych
niezmąconych
niezmąconych
C. niezmąconym
niezmąconym
niezmąconym
niezmąconym
B. niezmąconych
niezmąconych
niezmąconych
niezmącone
N. niezmąconymi
niezmąconymi
niezmąconymi
niezmąconymi
Ms. niezmąconych
niezmąconych
niezmąconych
niezmąconych
W. niezmąceni
niezmąceni
niezmącone
niezmącone
-
+ niezmącony + (CZYM)szyk: neutralny -
-
+ niezmącony + (CZYM)szyk: neutralny