-
2.
stan osoby, która stała się nieczuła lub obojętna -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
synonimy: drętwota
martwota
odrętwiałość
-
- odrętwienie emocjonalne, psychiczne
- poczucie, stan odrętwienia
- wyrwać kogoś z odrętwienia
-
Uczucie jakby odrętwienia i nierealności ogarnęło nas oboje: nie czułam ani strachu, ani żalu, tylko wewnętrzną pustkę.
źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1994
Lekarstwo doktora szkodziło Kazimierzowi. Wtrącało go w coraz to głębsze odrętwienie, aż stracił serce do służby.
źródło: NKJP: Magdalena Tulli: W czerwieni, 1998
- Niech mnie ziemia przykryje - mówił leżąc na polu. - Bo nie mam po co żyć. Tyle lat straconych, tyle na darmo. Nie mógł iść, więc przynieśli go do domu koledzy. Niczego nie jadł ani nie pił, leżał nieruchomo, w odrętwieniu.
źródło: NKJP: Barbara Pietkiewicz: Jeden procent nadziei, Polityka, 2004-06-12
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. odrętwienie
odrętwienia
D. odrętwienia
odrętwień
C. odrętwieniu
odrętwieniom
B. odrętwienie
odrętwienia
N. odrętwieniem
odrętwieniami
Ms. odrętwieniu
odrętwieniach
W. odrętwienie
odrętwienia
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. drętwieć