-
2.
stan zdrowia psychicznego, który uznaje się za pozbawiony zaburzeń -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka -
antonimy: anormalność
nienormalność
-
- jego, jej; umysłowa normalność
- udowodnić swoją normalność
-
Psychiatrzy powątpiewali w jego normalność, jako że miał wadliwą budowę czaszki.
źródło: NKJP: Stanisław Milewski: Ciemne sprawy międzywojnia, 2002
- Czy to, co pan powiedział, zaprzecza pańskiej normalności czy też ją poświadcza, to sprawa dalsza.
źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Opowiadania 1960-1965, 1965
Tym razem Lipka przypatrywał się Wilkowi dłużej, jakby wątpił w umysłową normalność detektywa.
źródło: NKJP: Tomasz Klarecki, Izabela Smolarek: Wilk... i śmierć bankiera, 2006
Będę tu tkwił, nie wiadomo jak długo, ja, zdrowy, normalny człowiek, który nie potrafi udowodnić swojej normalności, jeśli już raz symulował i został zaklasyfikowany jako schizofrenik.
źródło: NKJP: Jacek Głębski: Kuracja, 1998
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. normalność
normalności
D. normalności
normalności
C. normalności
normalnościom
B. normalność
normalności
N. normalnością
normalnościami
Ms. normalności
normalnościach
W. normalności
normalności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Pochodny od normalny