scenografia - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

obiekty tworzące plastyczną oprawę widowiska artystycznego bądź rozrywkowego

D. C. Ms. lp i D. lm wymawiane: [scenografji].

[scenografja]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność artystyczna człowieka

teatr

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność artystyczna człowieka

film

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Czas wolny

rozrywka

barwna, bogata, malarska; ascetyczna, efektowna, imponująca, monumentalna, skromna; nastrojowa, sugestywna; bajkowa, futurystyczna, realistyczna, symboliczna; piękna, pomysłowa, przepiękna, stylowa, świetna, wspaniała, znakomita scenografia
scenografia i dekoracje, scenografia i kostiumy, scenografia i oświetlenie, scenografia i rekwizyty; charakteryzacja i scenografia, muzyka i scenografia, stroje i scenografia
elementy; budowa, projekt; zmiana scenografii
scenografia na scenie; w filmie, w teatrze
budować, projektować, realizować, robić, wykonać/wykonywać, zaprojektować; zwozić scenografię;
coś stanowi, tworzy scenografię

	Co ciekawe - scenografia stylizowana na węgierską chatę (wyplatane kosze z warzywami, drewniane skrzynie, gąsiorki z winkiem) bardzo dobrze komponowała się z muzyką. źródło: NKJP: Internet
	Podczas przedstawienia niemieckiej grupy Antagon Theater Aktion na głowę aktorki spadła część scenografii. źródło: NKJP: Kraj - Krótko, Dziennik Polski, 2002-07-24
	Amerykanie niszczą scenografię po skończonych zdjęciach. My zostawiamy, pożyczamy do innych filmów. źródło: NKJP: Pocztówka spod Zbaraża w Biedrusku, Gazeta Wyborcza, 1998-06-19
	Szybkość w spektaklu teatralnym może być właściwością związaną zarówno z czasem, jak z przestrzenią teatralną [...]; ze scenografią (rekwizyt, dekoracja, oświetlenie) i z przestrzenią akustyczną spektaklu (muzyka, efekty dźwiękowe). źródło: NKJP: Dorota Siwicka: Szybko i szybciej, 1996

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

Inne uwagi

Zwykle lp

internac.

ang. scenography

fr. scénographie

niem. Szenografie

Od: gr. skēnḗ (zob. scena) + gráphō 'piszę, rysuję'.