-
2.
książk. osoba nieznosząca sprzeciwu i wymagająca całkowitego posłuszeństwa -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie -
- bezduszny; wielki despota
- despota z usposobienia
- despota w domu
- mąż despota
- ktoś okazał się despotą
- zamienić się w despotę
-
- Mój ojciec był despotą. Wiem, co znaczy lanie za nic.
źródło: NKJP: Irena Morawska: Kawałek realnego świata, Gazeta Wyborcza, 1995-10-20
Najgorzej, gdy firma nie ma kodeksu dobrych praktyk, a na jej czele stoi bezduszny despota, który trzyma ludzi do pierwszego „nie”.
źródło: NKJP: Paweł Wrabec: Bo pensja była za słona, Polityka nr 2385, 2003-01-25
W domu też jest Pan despotą? - Oboje z żoną mamy ciężkie charaktery. Ale w domu jestem bardziej wyciszony niż w pracy.
źródło: NKJP: Anna Krasuska: Artur Dziurman Lubię czarne charaktery, Naj nr 31, 2003
Dla niego zmieniła wiarę, zrezygnowała z dobrze zapowiadającej się kariery, obcięła włosy na krótko i ubierała się tak, jak życzył sobie mąż. Zuber okazał się despotą, skąpcem, a na dodatek damskim bokserem.
źródło: NKJP: Ewa Ziemiańska: Kronika wypadków rodzinnych, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-01-06
Mój ojciec był wielkim despotą i cholerykiem. Bardzo rygorystyczny, nie miał cierpliwości ani do mnie, ani do świata. Każdy konflikt kończył się biciem, a awantury były o wszystko: o bałagan, o szkołę, o to, że nie przynoszę do domu samych piątek.
źródło: NKJP: Małgorzata Wiankowska-Arendolf: Z Kopciuszka w Księżniczkę, Cosmopolitan nr 04, 2000
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. despota
despoci
ndepr despoty
depr D. despoty
despotów
C. despocie
despotom
B. despotę
despotów
N. despotą
despotami
Ms. despocie
despotach
W. despoto
despoci
ndepr despoty
depr -
internac.
ang. despot
fr. despote
niem. Despot
z gr. despótēs 'pan, władca'