namiestnik

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. w wojsku

  • Definicja

    2.

    w dawnym wojsku polskim oficer jazdy narodowej dowodzący oddziałem w czasie nieobecności rotmistrza i porucznika
  • Kwalifikacja tematyczna

    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Wojsko i wojna

    osoby związane z wojskiem i wojną


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Połączenia
    • namiestnik husarski
    • namiestnik chorągwi husarskiej, pancernej
    • porucznicy i namiestnicy
  • Cytaty

    Tam poznaje go Jan Skrzetuski - namiestnik chorągwi husarskiej księcia Jeremiego Wiśniowieckiego, który zabiera go do Łubniów, gdzie Podbipięta poznaje miłość swego życia, Anusię Borzobohatą-Krasieńską.

    źródło: NKJP: ToBot: Longinus Podbipięta, Wikipedia.pl, 2009-05-01

    W młodości zajmował się działalnością prawniczą, a także służył w wojsku jako namiestnik chorągwi husarskiej w oddziałach ordynackich Sanguszków, zrezygnował z tego i wstąpił do zgromadzenia misjonarzy w Warszawie.

    źródło: NKJP: Klondek: Franciszek Salezy Jezierski, Wikipedia.pl, 2009-04-23

    To w Czehryniu wreszcie 16 grudnia 1647 r. doszło do słynnej biesiady przygotowanej przez Chmielnickiego, podczas której spił swego druha, asawuła (odpowiednik namiestnika w husarii polskiej) pułku czehryńskiego, Iwana Barabasza.

    źródło: NKJP: Jerzy Besala: Ogniem, mieczem i podatkiem, Polityka, 2008-05-24

    Oficerami chorągwi narodowych byli porucznicy i namiestnicy.

    źródło: NKJP: Serdelll: Wikipedysta:Przepla/Historia Wojska, Wikipedia.pl, 2008-01-23

    [...] rotmistrz w karacenie to rzadko brał udział w bitwie. Miał swoich poruczników, namiestników i to oni wiedli chorągwie do szarży.

    źródło: NKJP: Historyczne klamstwa?, forum.historia.org.pl, 2008-02-03
  • Odmiana

    część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. namiestnik
    		 namiestnicy
    		 ndepr
    namiestniki
    		 depr
    D. namiestnika
    		 namiestników
    C. namiestnikowi
    		 namiestnikom
    B. namiestnika
    		 namiestników
    N. namiestnikiem
    		 namiestnikami
    Ms. namiestniku
    		 namiestnikach
    W. namiestniku
    		 namiestnicy
    		 ndepr
    namiestniki
    		 depr
  • Pochodzenie

    Od dawnego pol. namiast 'zamiast', które od wyrażeń przyimkowych *na město 'na miejsce', *na městě 'na miejscu' od psł. město 'miejsce'; zob. miasto, miast