-
1.b
wrażenie spowodowane sensacją - czymś wywołującym zainteresowanie -
[sęsacja] lub [sensacja]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
stosunki, grupy i organizacje społeczne -
- duża, ogromna, wielka sensacja
- sensacja i skandal
- atmosfera sensacji
- robić, !?sprawić, wzbudzić/wzbudzać, wywołać/wywoływać sensację
- zapachniało sensacją
-
[...] kiedy jesteśmy w Lewiczynie czy Mławie, wywołujemy sensację. Tam wszyscy oglądają nasze samochody, pytają o dane techniczne, nadziwić się nie mogą.
źródło: NKJP: K.Jakubowski: Mława: Rajdowcy z Kuklina, Tygodnik Ciechanowski, 2003-07-15
Nie jest to, niestety, zainteresowanie wynikające z doniosłości decyzji podejmowanych przez to gremium, lecz raczej atmosfera sensacji, jaka rodzi się wokół kontrowersyjnych decyzji personalnych dotyczących rady i spektakularnych sporów pomiędzy jej członkami.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 18.11.1994
Kiedy Ania i Beata przyjechały, przedstawiłem je wszystkim na apelu, żeby nie robić zbędnej sensacji.
źródło: NKJP: Katarzyna Lubiniecka: U nas za morderstwo szacunek się nie należy?, Gazeta Wyborcza, 1997-05-15
Cztery lata później na własnych śmieciach w amerykańskiej Atlancie kolejny Dream Team z O'Nealem, Malonem, Paytonem, Barkleyem nie wzbudzał już tak wielkiej sensacji.
źródło: NKJP: (DEN): Dwunastu zwykłych ludzi?, Dziennik Polski, 2000-09-16
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. sensacja
sensacje
D. sensacji
sensacji
neut sensacyj
char C. sensacji
sensacjom
B. sensację
sensacje
N. sensacją
sensacjami
Ms. sensacji
sensacjach
W. sensacjo
sensacje
-
łac. śred. sēnsātiō 'rozum, myśl, poznanie'
Od: p.łac. sēnsātus 'rozumny'.
-
Uznawane za niepoprawne w połączeniu: sprawić sensację