buddyjski

Filozofia buddyjska wynika z założenia, że byt jest cierpieniem. Cała filozofia świata Zachodu wyrasta z diametralnie przeciwnej przesłanki, z intuicji, że byt jest dobry, że świat jest czymś pozytywnym.

źródło: NKJP: Z Ireneuszem Kani? Rozmawiają Franaszek I Ryszard Kozik, Podróż przez języki, Gazeta Wyborcza - Książki, 1994-09-07

Psychologia buddyjska stwierdza, że podstawową przyczyną ludzkich cierpień są nasze pragnienia i oczekiwania, a właściwie przywiązanie do nich, do wyobrażeń, jakie się z nimi wiążą, bo wtedy rozczarowania są nieuniknione.

źródło: NKJP: Jolanta Sokół-Jedlińska: Duchowość na co dzień, 2004

Mowa tybetańska była w religii buddyjskiej językiem obrzędowym, podobnie jak w rzymskokatolickiej łacina.

źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tajemnicza wyprawa Tomka, 1963

Niewątpliwie podobieństwo doktryny buddyjskiej i niektórych założeń taoizmu przyczyniło się do rozpowszechnienia buddyzmu w Chinach.

źródło: NKJP: Agnieszka Kozyra: Filozofia zen, 2004

Nauka buddyjska - dharma - jest przekazywana z pokolenia na pokolenie przez mistrzów. Pierwszym był Budda, który pozostawił swoich następców.

źródło: NKJP: Mikołaj Lizut: JI DO POEP SA NIMA, Gazeta Wyborcza - Magazyn, 1996-01-12