czcić

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. Boga

  • 1.

    oddawać cześć religijną
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Religia – kościół

    sakramenty i obrzędy religijne

  • synonimy:  wielbić
    • ludzie, Polacy czczą kogoś / coś
    • czcić Boga, Pana; Matkę Bożą; męczenników; bogów, bóstwa; obrazy, wizerunki; przedmioty, relikwie
    • czcić w Kościele
    • czcić bardzo; publicznie
    • czczony przez wiernych
  • Człowiek jest stworzony, aby Boga Pana naszego czcił. Cześć oznacza szacunek, miłość, adorację. Czcić kogoś to postawić go na pierwszym miejscu jako podmiot naszej adoracji i naszego kultu.

    źródło: NKJP: Henryk Dziadosz SJ: Doświadczenie chrześcijańskie w ćwiczeniach duchownych św. Ignacego Loyoli, 2000

    [...] generał zakonu oo. paulinów, o. Stanisław Turek nawiązał do tradycji święta, wedle której pokolenia Polaków przychodziły na Jasną Górę, by czcić Matkę Bożą - Królową Polski. - Maryjo, naucz nas być wiernymi Bogu i ojczyźnie [...].

    źródło: NKJP: (PAP): 250 tysięcy wiernych, Dziennik Polski - Kraj, 2001-08-27

    Kościół katolicki czci 9 świętych i jednego błogosławionego o imieniu Sylwester.

    źródło: NKJP: Noc wielkich psot, Dziennik Polski - Małopolska, 2003-12-31

    Prawdopodobnie ponad trzy miliony osób z całego świata zobaczą tę jedną z najbardziej czczonych przez katolików relikwii, która jest wystawiona na widok publiczny po raz pierwszy od 20 lat.

    źródło: NKJP: (K.W.): Nieliczni obejrzą Całun, Dziennik Polski -- Kraj, 1998-05-19

    Chanuka jest bardzo starym świętem. Jej początków należy szukać w II w. p. n. e., kiedy na terenie Izraela panował Antioch IV z syro-greckiej dynastii Seleucydów. Władca ten rozpoczął prześladowania Żydów, którym zabronił praktykowania judaizmu, a nakazywał czcić bogów greckich.

    źródło: NKJP: Zapłonęła chanukowa menora, Dziennik Polski - Oświęcim, 2003-12-20

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. czczę
    czcimy
    2 os. czcisz
    czcicie
    3 os. czci
    czczą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. czciłem
    +(e)m czcił
    czciłam
    +(e)m czciła
    czciłom
    +(e)m czciło
    czciliśmy
    +(e)śmy czcili
    czciłyśmy
    +(e)śmy czciły
    2 os. czciłeś
    +(e)ś czcił
    czciłaś
    +(e)ś czciła
    czciłoś
    +(e)ś czciło
    czciliście
    +(e)ście czcili
    czciłyście
    +(e)ście czciły
    3 os. czcił
    czciła
    czciło
    czcili
    czciły

    bezosobnik: czczono

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę czcił
    będę czcić
    będę czciła
    będę czcić
    będę czciło
    będę czcić
    będziemy czcili
    będziemy czcić
    będziemy czciły
    będziemy czcić
    2 os. będziesz czcił
    będziesz czcić
    będziesz czciła
    będziesz czcić
    będziesz czciło
    będziesz czcić
    będziecie czcili
    będziecie czcić
    będziecie czciły
    będziecie czcić
    3 os. będzie czcił
    będzie czcić
    będzie czciła
    będzie czcić
    będzie czciło
    będzie czcić
    będą czcili
    będą czcić
    będą czciły
    będą czcić

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. czcijmy
    2 os. czcij
    czcijcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. czciłbym
    bym czcił
    czciłabym
    bym czciła
    czciłobym
    bym czciło
    czcilibyśmy
    byśmy czcili
    czciłybyśmy
    byśmy czciły
    2 os. czciłbyś
    byś czcił
    czciłabyś
    byś czciła
    czciłobyś
    byś czciło
    czcilibyście
    byście czcili
    czciłybyście
    byście czciły
    3 os. czciłby
    by czcił
    czciłaby
    by czciła
    czciłoby
    by czciło
    czciliby
    by czcili
    czciłyby
    by czciły

    bezosobnik: czczono by

    bezokolicznik: czcić

    imiesłów przysłówkowy współczesny: czcząc

    gerundium: czczenie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: czczący

    imiesłów przymiotnikowy bierny: czczony

  • bez ograniczeń + czcić +
    KOGO / CO
  • psł. *čьstiti