ziemski

W 1925 r. parlament zakończył prace nad ustawą o reformie rolnej. Po burzliwej debacie, dzięki głosom koalicji prawicowo-centrowej i przy wsparciu socjalistów, przyjęto zapis, według którego parcelacji, czyli podziałowi, miały podlegać majątki ziemskie powyżej 180 ha, a na wschodzie kraju - gdzie istniały olbrzymie obszary przeznaczone pod uprawę zbóż oraz leśne - powyżej 300 ha.

źródło: NKJP: Alicja Dybkowska, Jan Żaryn, Małgorzata Żaryn: Polskie dzieje od czasów najdawniejszych do współczesności, 1994

W latach 1468-1474 Wend von Eulenburg stał się właścicielem czterech wsi i innych drobniejszych własności ziemskich w okręgach bartoszyckim, sątoczeńskim, gierdawskim i barciańskim. Dzięki szczęśliwym koligacjom małżeńskim syn Wenda, Botho, na początku lat 90. XV w. przejął sątoczeńskie dobra rodu Voithów von Ammerthal, znacznie powiększając swoje dotychczasowe posiadłości ziemskie [...].

źródło: NKJP: Roman Czaja, Wiesław Długokęcki, Sławomir Jóźwiak, Andrzej Radzimiński, Janusz Tandecki: Państwo zakonu krzyżackiego w Prusach. Władza i społeczeństwo. Rozdział IV Społeczeństwo, 2008

W 1306 r. książę raciborski, Przemysł, wielce pobożny i rozmodlony władca, ufundował konwent sióstr od św. Dominika [...]. Siostry otrzymały liczne nadania ziemskie (m.in. Ocice, dobra na Starej Wsi i Proszowcu oraz w okolicach Baborowa) i przywileje.

źródło: NKJP: (waw): O siostrach zapomniano, Nowiny Raciborskie, nr 47, 2006-11-21

[....] w latyfundiach coraz większą rolę z konieczności zaczął odgrywać system kolonatu. Tzw. „colonus” miał być dzierżawcą niewielkiej działki ziemi - cząstki dóbr ziemskich - którą miał uprawiać wraz z rodziną.

źródło: NKJP: Gedymin Spychalski: Myśl społeczno-ekonomiczna starożytności i średniowiecza, 2000