-
1.
stan kogoś, kto patrząc gdzieś usilnie, przestaje zauważać to, co się dzieje dookoła -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego
zmysły -
- zapatrzenie w gwiazdy
- ocknąć się, ocucić, otrząsnąć się, wyrwać z zapatrzenia
- trwać w zapatrzeniu
-
Barman wpatrzony w olśniewającą, nocną jeszcze urodę Beby, jej brokatowo-różową suknię opinającą dekolt, napełnił po brzegi szklankę. Z zapatrzenia ocuciła go ściekająca mu po palcach whisky.
źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Kabaret metafizyczny, 1994
Ludzie przyglądali im się w milczeniu, jedni poważnie, inni z niepewnymi uśmiechami. Gdy cała trójka dotarła do drzwi, Przystupa ocknęła się z zapatrzenia.
źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Przystupa, 2007
Nagły hałas wyrywa go z zapatrzenia. Słyszy dzwonek i łomotanie do drzwi.
źródło: NKJP: Witold Zalewski: Zakładnicy, 2001
Wyczułem, że ktoś za mną stoi i czeka. Odwróciłem się. To był kelner, który przyszedł po zamówienie, ale widząc moje zapatrzenie w morze, nie chciał mi przeszkadzać.
źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Przestrzeń dzieł wiecznych: eseje o tradycji kultury śródziemnomorskiej, 1993
Raz, gdy jest pełnia, obserwujemy przy chmurnym niebie grę chłodnego, płynącego światła, kiedy indziej, gdy jest nów, patrzymy na rozgwieżdżony nieboskłon - czasem jest to milczące zapatrzenie w gwiazdy, a czasem snucie marzeń o „wyspach samotności”.
źródło: NKJP: Maria Gołaszewska: Estetyka pięciu zmysłów, 1997
-
część mowy: rzeczownik
liczba pojedyncza liczba mnoga M. zapatrzenie
zapatrzenia
D. zapatrzenia
zapatrzeń
C. zapatrzeniu
zapatrzeniom
B. zapatrzenie
zapatrzenia
N. zapatrzeniem
zapatrzeniami
Ms. zapatrzeniu
zapatrzeniach
W. zapatrzenie
zapatrzenia
Inne uwagi
Zwykle lp
-
+ zapatrzenie + (w CO) -
Zob. patrzeć