-
2.
w dawnych wiekach: pojemnik służący do przechowywania prochów zmarłego
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Bieg życia
śmierć
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
hiperonimy: pojemnik
-
Prawie wszystkie pochówki z cmentarzysk wandalskich świadczą, że ciała palono na stosie, a szczątki zmarłego wrzucano wraz z resztkami darów grobowych do stosunkowo płytkiej jamy i zasypywano je ziemią lub też zakopywano w glinianych popielnicach.
źródło: NKJP: Agnieszka Krzemińska: Zostało po Wandalach, Polityka, 2004
Np. zapięcie naszyjnika za głową zmarłego, jaką przedstawiała popielnica, mogło symbolizować jego przejście w zaświaty [...].
źródło: NKJP: Agata Grzegorczyk: Jak „rumianie” walczyli z nieuniknionym, Dziennik Bałtycki, 2006-11-03
Do tej pory odkryte zostały groby jamowe z popielnicami zawierającymi prochy zmarłych, ozdoby, naczynia ceramiczne, a także 22 groby szkieletowe koni, z których złożono ofiary, o czym świadczy sposób ich ułożenia.
źródło: NKJP: (jeta): Cmentarzysko Bałtów, Dziennik Bałtycki, 2011
Ówczesna ludność ciała zmarłych paliła, a szczątki umieszczała w popielnicach wstawianych do grobów skrzyniowych przygotowanych z kamienia i przykrytych płytami wapiennymi.
źródło: NKJP: Hanna Szulwic: Wykopał grób z urnami, Tygodnik Tucholski, nr 662, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. popielnica
popielnice
D. popielnicy
popielnic
C. popielnicy
popielnicom
B. popielnicę
popielnice
N. popielnicą
popielnicami
Ms. popielnicy
popielnicach
W. popielnico
popielnice
-
Zob. popiół