-
1.
osoba zajmująca w hierarchii wojskowej przedwojennej polskiej kawalerii (konnicy) pozycję odpowiadającą kapitanowi we współczesnym wojsku - zespole ludzi -
[rotmistsz] lub pot. [rotmisczsz], lub pot. [rotmiszczsz]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
hiperonimy: oficer
-
- rotmistrz Englert, Lipiński, Pilecki...
- rotmistrz kawalerii; ułanów
- pan rotmistrz
- mundur; dystynkcje, stopień rotmistrza
- awans na rotmistrza
- być rotmistrzem
- awansować na rotmistrza
-
Mój ojciec, rotmistrz kawalerii, jeszcze w połowie sierpnia dostał wezwanie do pułku.
źródło: NKJP: Ostatnie wspomnienie, Dziennik Polski, 2002-09-18
[...] szwadron ułanów II Brygady Legionów pod dowództwem rotmistrza Zbigniewa Dunina-Wąsowicza otrzymał rozkaz szarży na okopane jednostki rosyjskie.
źródło: NKJP: Internet
Żaba stanął na baczność i zasalutował.
– Tak jest, panie rotmistrzu. Katyń pomścimy!źródło: NKJP: Dawid Bieńkowski: Nic, 2005
Do miasta również dotarł szwadron jazdy rotmistrza Nałęcza. Gdy rotmistrz został ranny, zdziesiątkowany oddział wycofał się.
źródło: NKJP: (kol): Kwiaty i pieśni, Dziennik Polski, 1999-02-20
[...] do niewoli radzieckiej dostały się tylko 3 szwadrony liniowe, gdzie byli rotmistrze, dowódca został po stronie [...] niemieckiej.
źródło: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rotmistrz
rotmistrze
rotmistrzowie
ndepr rotmistrze
depr D. rotmistrza
rotmistrzów
C. rotmistrzowi
rotmistrzom
B. rotmistrza
rotmistrzów
N. rotmistrzem
rotmistrzami
Ms. rotmistrzu
rotmistrzach
W. rotmistrzu
rotmistrze
rotmistrzowie
ndepr rotmistrze
depr -
śr.-w.-niem. rot(e) / rotte (zob. rota 3) + st.czes. mistr (místr / mistř, zob. mistrz)
Por. niem. Rittmeister 'ts.'