-
2.
dowódca chorągwi (rycerskiej) w dawnym wojsku polskim -
[rotmistsz] lub pot. [rotmisczsz], lub pot. [rotmiszczsz]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
osoby związane z wojskiem i wojną
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
- rotmistrz chorągwi; piechoty
- być rotmistrzem
-
Aleksander Bałaban - rotmistrz chorągwi husarii w pułku hetmana Żółkiewskiego pod Kłuszynem.
źródło: NKJP: Internet
[...] na ich miejsce wprowadził 300 żołnierzy piechoty królewskiej pod dowództwem rotmistrza Włostowskiego, nakazując klasztorowi ich utrzymanie.
źródło: NKJP: Ryszard Henryk Bochenek: Twierdza Jasna Góra, 1997
Hetmani i regimentarze używali buław. Pułkownicy, rotmistrze polskiego autoramentu używali buzdyganów [...]
źródło: NKJP: Internet
Wśród jeńców wziętych do niewoli pod Chojnicami i zwolnionych przez Krzyżaków na prośby rotmistrzów polskich [...] wymieniony został Rudnicki.
źródło: NKJP: Alicja Szymczakowa: Szlachta sieradzka w XV w.: magnifici et generosi, 1998
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rotmistrz
rotmistrze
rotmistrzowie
ndepr rotmistrze
depr D. rotmistrza
rotmistrzów
C. rotmistrzowi
rotmistrzom
B. rotmistrza
rotmistrzów
N. rotmistrzem
rotmistrzami
Ms. rotmistrzu
rotmistrzach
W. rotmistrzu
rotmistrze
rotmistrzowie
ndepr rotmistrze
depr -
śr.-w.-niem. rot(e) / rotte (zob. rota 3) + st.czes. mistr (místr / mistř, zob. mistrz)
Por. niem. Rittmeister 'ts.'