-
2.
przywilej polegający na przekazaniu władzy fiskalnej i sądownictwa, nadawany przez władcę właścicielowi ziem, instytucji kościelnej lub grupie społecznej -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
władza państwowa
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
regulacje prawne -
hiperonimy: przywilej
-
- immunitet ekonomiczny, gospodarczy, sądowy
- nadać, przyznać immunitet
-
Król ustanowił jednocześnie jarmark roczny i targi tygodniowe oraz obdarzył nowe miasto immunitetem sądowym.
źródło: NKJP: Stanisław Marian Zajączkowski: Lokacje osad wiejskich na prawie niemieckim na obszarze przedrozbiorowego powiatu łęczyckiego do lat siedemdziesiątych szesnastego wieku, 2003
Rosnący w siłę możnowładcy - duchowni i świeccy - wymuszali na książętach immunitety, tzn. zwolnienia od świadczeń.
źródło: NKJP: Internet
Rycerstwu obdarowanemu ziemią panujący przyznawali immunitety - sądowy i gospodarczy.
źródło: NKJP: Alicja Dybkowska: Polskie dzieje od czasów najdawniejszych do współczesności, 1994
[...] cesarz, zgodnie z uchwałą Sejmu Rzeszy w Ratyzbonie, zażądał przywrócenia dóbr, praw i immunitetów książętom niemieckim poszkodowanym przez uchwałę Konstytuanty z dnia 4 sierpnia 1789 r.
źródło: NKJP: Zbigniew Anusik: Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787-1792, 2000
Rok później ten sam książę zatwierdził klasztorowi staniąteckiemu posiadanie dóbr, między innymi Brzeźnicy, którym nadał immunitet ekonomiczny i sądowy, ponadto nadał w Brzeźnicy wolny targ z karczmami.
źródło: NKJP: Bochnia - Miasto obok miasta, Dziennik Polski, 2002-01-25
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. immunitet
immunitety
D. immunitetu
immunitetów
C. immunitetowi
immunitetom
B. immunitet
immunitety
N. immunitetem
immunitetami
Ms. immunitecie
immunitetach
W. immunitecie
immunitety
-
+ immunitet + JAKI -
niem. Immunität
z łac. immūnitās 'zwolnienie z obowiązków, dyspensa'