zawierzyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

książk. zaufać - nabrać przekonania, że ktoś ma jakieś umiejętności lub możliwości i potrafi je właściwie wykorzystać

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

synonimy:

uwierzyć
zaufać

zawierzyć czyjemuś doświadczeniu, intuicji, (własnym) oczom, (swojej) pamięci, czyjejś woli

	Uzdrowienie serca trzeba zacząć od zawierzenia sobie, nie od pytania, czego oczekują ode mnie inni. źródło: NKJP: Agnieszka Kozak: W poszukiwaniu siebie: bajki terapeutyczne dla dorosłych, 2009
	Sławek tego dnia grał zbyt szybko i nieco powierzchownie, zbyt zawierzył swojemu doświadczeniu i nie wnikał należycie w niuanse pozycyjne [...]. źródło: NKJP: Łukasz Miętek: SZACHY. Sensacyjna porażka lidera, Mazowieckie To i Owo, 2008-04-02
	Trzeba mieć odwagę, by zawierzyć intuicji, ponieważ nie jest to powszechnie aprobowane. źródło: NKJP: Maria Szyszkowska: W poszukiwaniu sensu życia: po co nam filozofia, 1997
	[...] nie należy wykluczyć sytuacji, w której trzeba będzie podjąć ryzyko i zawierzyć ratowanemu, że przywiązał się do liny asekuracyjnej zgodnie z wszelkimi wymogami bezpieczeństwa. źródło: NKJP: Michał Jagiełło: Wołanie w górach: wypadki i akcje ratunkowe w Tatrach, 1979

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłem +(e)m zawierzył	zawierzyłam +(e)m zawierzyła	zawierzyłom +(e)m zawierzyło	zawierzyliśmy +(e)śmy zawierzyli	zawierzyłyśmy +(e)śmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłeś +(e)ś zawierzył	zawierzyłaś +(e)ś zawierzyła	zawierzyłoś +(e)ś zawierzyło	zawierzyliście +(e)ście zawierzyli	zawierzyłyście +(e)ście zawierzyły
3 os.	zawierzył	zawierzyła	zawierzyło	zawierzyli	zawierzyły

bezosobnik: zawierzono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zawierzmy
2 os.	zawierz	zawierzcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zawierzyłbym bym zawierzył	zawierzyłabym bym zawierzyła	zawierzyłobym bym zawierzyło	zawierzylibyśmy byśmy zawierzyli	zawierzyłybyśmy byśmy zawierzyły
2 os.	zawierzyłbyś byś zawierzył	zawierzyłabyś byś zawierzyła	zawierzyłobyś byś zawierzyło	zawierzylibyście byście zawierzyli	zawierzyłybyście byście zawierzyły
3 os.	zawierzyłby by zawierzył	zawierzyłaby by zawierzyła	zawierzyłoby by zawierzyło	zawierzyliby by zawierzyli	zawierzyłyby by zawierzyły

bezosobnik: zawierzono by

bezokolicznik: zawierzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zawierzywszy

gerundium: zawierzenie

odpowiednik aspektowy: zawierzać

	+	zawierzyć	+	KOMU/CZEMU
	+	zawierzyć	+	KOMU + że ZDANIE