kategorycznie

  • książk.  w sposób stanowczy, zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

    • kategorycznie i zdecydowanie
    • kategorycznie odmówić,odpowiedzieć, odrzucać, oświadczyć, stwierdzić, zabraniać/zabronić, zaprotestować, zaprzeczać/zaprzeczyć, żądać
  • Obecnie synek ma 3 latka, a ja po cichu zaczęłam myśleć o dokończeniu studiów i podjęciu pracy. Mąż jednak jest temu kategorycznie przeciwny.

    źródło: NKJP: Barbara Antonowicz-Wlazińska: Klucze do twojego wnętrza , 2001

    Kategorycznie wypraszam sobie na przyszłość takie niemądre żarty.

    źródło: NKJP: Zbigniew Raszewski: Raptularz (1965-67), 1967

    Pokazała kategorycznie dłonią, żeby siedział, a sama poszła ciemnym korytarzem przez mroczną sień na ganek, gdzie świeciła zielono winorośl i zapalczywie ćwierkały wróble.

    źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Bohiń, 1987

    W czasie kolejnej rozmowy z prof. Szczepańskim prymas jeszcze kategoryczniej ostrzegał partyjnych dygnitarzy, przede wszystkim Gierka i Stanisława Kanię. Upomniał ich, że powinni liczyć się ze społeczeństwem, nie prześladować go, jak to robią.

    źródło: NKJP: (PAP): Rozumiał polską rację, Dziennik Polski, 2005-08-31

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy kategorycznie
    stopień wyższy kategoryczniej

  • Od: kategoryczny

CHRONOLOGIZACJA:
1861, SJPWil
Data ostatniej modyfikacji: 16.04.2017