-
8.
jęz. współistnienie w języku wymieniających się elementów fonetycznych lub morfologicznych tego samego wyrazu -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
synonimy: oboczność
-
- wymiana samogłoskowa, spółgłoskowa; fonetyczna
-
(...) nie same końcówki są zmorą tych, którzy zdecydowali się na naukę polskiego. Aby móc utworzyć formę np. miejscownika liczby pojedynczej lub mianownika liczby mnogiej, muszą oni znać dość skomplikowany system wymian samogłoskowych i spółgłoskowych,
źródło: NKJP: Katarzyna Mosiołek-Kłosińska: Poproszę pasztet z babuni, Wiedza i Życie, 1997
(...) ogólna definicja w ogóle nie bierze pod uwagę rozróżnienia na różne typy anagramów, znane również szaradzistom. Anagram fonetyczny Asyż-zarys całkowicie do tego nie pasuje (najpierw wymiana fonetyczna ż-rz, a potem jeszcze przestawienie liter).
źródło: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wymiana
wymiany
D. wymiany
wymian
C. wymianie
wymianom
B. wymianę
wymiany
N. wymianą
wymianami
Ms. wymianie
wymianach
W. wymiano
wymiany
-
Od: przedrostkowego czasownika wymieni(a)ć, który oparty jest na psł. *měna 'zmiana, zamiana'; zob. mienić się